Mimar Osman DOĞAN

Yeni mezun mimarlara iş arama tavsiyeleri.

2012-01-05T09:23:00.001-08:00

Günümüz şartlarında mimar olarak kendi isteklerimize uygun iş bulmak oldukça zor, Bu sadece mimarlık alanında değil diğer tüm meslek gurupları içinde geçerli aslında. Maaş ve çalışma saatlerinin birbirine tam zıt olması da işi keyifsizleştiren olguların başında geliyor. Mimar olarak iş bulabilmenin ve iş dünyasına adım atabilmenin en iyi yolu çevrenizdeki ve yakın çevrenizin tanıdığı mimarlık ofisleri ile görüşmektir. Mutlaka bir tanesinin yeni mezun bir mimar veya taze bir kana ihtiyaç duyacaktır. İş verene kendinizi tanıtırken mutlaka yeni fikirlerinizden ve yetenekli olduğunuz konulardan bahsedin. Çizim örneklerinizi yanınızda mutlaka bulunsun ve güzel hazırlanmış bir cv de tabi ki bulunması gerekenlerden. Bütün bu yaptıklarınıza karşın yinede iş bulamadı iseniz sakın üzülmeyin ve karamsarlığa kapılmayın, Şuanda mimara ihtiyaç duymayan firmalar yakın bir zaman içinde ihtiyaç duyabileceklerini unutmayın. Kendinizi ne kadar iyi ifade ederseniz o kadar akılda kalıcı olacaksınız ve ilk mimar ihtiyacı olduğunda aranacak olan kişinin siz olduğunuzu unutmayın.

Firmalar sokaktaki bir mimarı bir kaç güzel çizim yaptığı için ilgi göstermez, Ciddi firmalar sizi test etmek ve sizi kendi ihtiyaçlarına uygun bir mimar olup olmadığınızdan emin olmak isteyeceklerdir. Yeni mezun bir mimar olarak büyük bir firmada iş bulabilmek oldukça zor, buda bir fırsat yakaladığınızda değerlendirmenin ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Şunu sakın düşünmeyin ben büyük bir firmada çalışacağım o yüzden küçük firmalarla işim olmaz şeklinde düşünerek firmalardan gelen teklifleri veya iş olanaklarını geri çevirmeyin. Bir işe başlamanın en güzel yolu temelin sağlam olmasından geçer. Gün geçtikçe tanınmış mimarlarla tanışacaksınız onlarda sizleri tanıyacak ve bakarsınız bir gün sizinle çalışmak isteyeceklerdir.

Küçük firmalarda çalışmanın genelikle büyük firmalarda çalışmaktan daha keyifli olduğunu unutmayın, Büyük firmalarda patronunla konuşmak ve ondan yardım almak her zaman zordur. Küçük firmalarda genelde 5 veya 10 mimar olacağından üstlerinizle iyi ilişkiler kurma şansınız daha yüksektir, buda sizin için büyük bir avantaj anlamına gelir. Küçük firmalarda bu sebeple yeni mezunlara kapılarını açmaktadır onlarda yeni mezun mimarların kendilerini göstermek için azimle çalışacaklarını bilirler. bu nedenle yeni mezunlar küçük şirketlerde çalışırlarken yaşca büyük meslektaşları da daha sakin ve daha az enerji harcayarak çalıştıkları görülür.

Elemana ihtiyaç duyan mimarlık firmaların hepsi, mimarını dışarıdan bulmaz ya da dışarıya “Mimara İhtiyaç Var” şeklinde bir duyuru yapmaz. Bu biraz sizin o iş için peşinden koşuşturmanıza bağlı. Fakat bunu yaparken de asla bilgilerinizi ve taleplerinizi sekreterin masasına bırakmayın. Onları verebileceğiniz en yüksek seviyedeki kişiye iletin. Bu yolla sizin önerileriniz okunabilir ve onların üzerinde düşünülebilir. Yaşananların asla sizi hayal kırıklığına uğratmasına da izin vermeyin. Her 10 firmadan 1′nin iş tekliflerini değerlendirdikleri ispatlanmış bir şeydir. Ayrıca onlar gelecekteki projeleri için alacakları insanların ilginç özgeçmişlere sahip olmalarına dikkat ederler. Bu nedenle özgeçmişinizi ve birkaç çalışmanızı onlara bırakmanız önemli. Eğer siz başarılıysanız ve okulunuz biliniyorsa, tahmin ettiğinizden daha kolay işe alınabilirsiniz. Yapılması gerekli en önemli şeyin, mümkün olduğunca çok firmayı ziyaret etmek olduğunu unutmayın!

http://odogan.com/havadan-sudan/yeni-mezun-mimarlara-is-arama-tavsiyeleri.html

Mutfak dolabı alırken nelere dikkat etmeliyiz?

2011-11-28T10:03:00.001-08:00

Merhaba Mutfak Dolabı imalatına başladıktan sonra insanların malzemeleri tanımadıklarını ayrıca nelere dikkat etmeleri gerektiğini bilmediklerini gördüm ve bu nedenle bir yazı yazmaya karar verdim. Öncelikle hazır mutfak önceden üretilip depolanan malzemelerden oluşmaktadır. Mutfak ölçüleri standart olmamasından, yapı tarzlarında kiriş ve kolonların gizlenmemesi ve konutların bir çoğunda duvarların kesiştiği köşelerde farklı açıların olmasından dolayı hazır modüller bazı mutfaklarda uyumlu olmayabiliyor. Bu sebeple mutfaklara göre ölçü alınarak istediğiniz modeli uygulayabilirsiniz. Ölçü alınarak yapılan mutfaklar hazır modüllerle yapılan üretimden farksızdır. Burada modüller mutfağınıza göre şekillenir. Burada dikkat etmeniz gereken husus eğer mutfakta bir tadilat yaptırmayı düşünüyorsanız maddi durumunuz el veriyorsa mutfak ve tadilatı birlikte yaptırın. Eğer mutfak yapıldıktan sonra tadilat yaptıracaksanız: Su tesisatının, batarya ve prizlerin yerlerine, duvarların tamamen mi yoksa sadece tezgah ile dolaplar arasındaki bölüm mü fayans olacağına karar verip ona göre yaptırmalısınız.

Mutfağınızı yaptıracağınız firma size alınan ölçüye göre bir proje sunacaktır. Bilgisayar programlarıyla mutfağınızın bitmiş halini üstelik üç boyutlu görme imkanınız var. Yapım aşamasına geçmeden önce proje üzerinde istediğiniz değişiklikleri yapabilirsiniz. Yapıma başlandıktan sonra isteyeceğiniz değişiklikler firmayı zor durumda bırakacağı gibi size de ek bir maliyet getirebilir. O yüzden başta kesin karar verilmeli. Renkler, model, fiyat ve montaj süresinde anlaşıldıktan sonra imalata geçilebilir.

Birazda malzemeler hakkında bilgi verelim.

PVC kapak, profil kapak, laminat kapak veya İtalyan mutfak hangisini yaptırırsanız yaptırın gövdeleri suntalam veya mdflam olacaktır.

Mdf nin ana malzemesi, sert ve yumuşak ağaç odunlarıdır. Odun liflerinin sıcakta sertleşen sentetik reçine yapıştırıcıları ile preslenmesi sonucunda elde edilen ahşap esaslı bir malzemedir.MDF levha üzerine, teknolojik emprenye makineleriyle melamin reçinesi ve tutkal emdirilerek yanmaz ve su geçirmez hale gelen dekor kağıdının kaplanmasıyla MDFLam elde edilir. Yani bir veya iki yüzeyinin renklendirilmiş hali.

Vikipedi ye göre ise :

MDF (İngilizce: Medium Density Fiberboard) yapay olarak sonradan mühendislik çalışmasıyla üretilmiş bir kompozit ahşap malzemedir. İngilizcesinden birebir çevirisi “orta yoğunluktaki lifli levha” olur. Ağaç talaşlarının yüksek yoğunlukta sıkıştırılması ile elde edilen bir çıktıdır. Suya ve ateşe karşı fazla dayanıklı değildir. Kenar tarafından vidalamaya karşı sunta kadar dayanıklı değildir. MDF’nin hammadesi olarak değişik ağaç türleri kullanılabilmektedir. MDF üretimi Türkiye’de yoğun olarak yapılmaktadır. 2,5-30 mm arasında kalınlıklarda üretilen bu ürünler, yüzeyi emprenye edilmiş melamin kağıtla kaplanarak MDF – LAM ürünü olarak mobilya sektöründe kullanılmaktadır. MDF – LAM olarak mobilya sektöründe ağırlık olarak mutfak dolaplarının gövdesi, banyo ve diğer dolaplarda, hazır gövde olarak geniş bir yelpazede kullanılmaktadır. MDF ham olarak ağırlıklı olarak membran kapak ve lake mobilya ürünlerinde, beton kalıbı olarak ve diğer mobilya üretiminde kullanılmaktadır. MDF, Avrupa’da mutfak ve dolap üretiminde yaygın olarak kullanılmazken, Türkiye’de suntaya göre daha sağlam olduğu için yaygın olarak kullanılmaktadır. Suntaya göre binalara daha fazla ağırlık yüklemekte, üretiminde kullanılan sert tomruklar, suntaya göre daha fazla ağaç kullanımına yol açtığından çevreye daha fazla zarar vermektedir.

Dikkatli bir şekilde okudu iseniz şu kelimeyi görmüş olmalısınız “Kenar tarafından vidalamaya karşı sunta kadar dayanıklı değildir” Mdf vidalama esnasında sunta’dan daha sert olduğu için patlama yapmaktadır. bu nedenle ağar yükler altında birleşme noktalarından ayrılmalara neden olmaktadır. Bu durumu önlemek için vidalama yapılmadan önce matkap ile vida yuvası açılması ve daha sonra vidalanması daha sağlıklı olmaktadır, bu işlem gövdesi Mdflam mutfaklar için hayati önem taşımaktadır.

Sunta ise: Vasıfsız, ince çaplı odunların hammadde olarak kullanıldığı, birinci sınıf keresteye alternatif olarak üretilen ahşap plakadır. Mdf de olduğu gibi üzerine dekor kağıdının kaplanmasıyla renklendirilmiş haline suntalam denir.

Vikipedi ye göre ise :

Sunta (Yonga levha – CHİPBOARD) odun talaşının belli kimyasal birleştiriciler ile karıştırılarak preslenmesi sonucu elde edilen levhadır. Mobilya sanayinde sıkça kullanılır. Belirli standartlar dahilinde çeşitli kalınlıklarda üretilir. Suya ve yanmaya karşı dayanımı yoktur. Çeşitli kalitelerde üretilir ve darbe dayanımı kalitesine göre değişir. Vasıfsız, ince çaplı odunların hammadde olarak kullanıldığı, birinci sınıf keresteye alternatif olarak üretilen ahşap plakadır. Odunlar, yongalama makinelerinde küçük parçalara bölünür. Kurutma fırınında belli bir nem oranına indirilir ve eleme işleminden sonra, tutkalla karıştırılır. Alt, orta ve üst olmak üzere, tabakalar halinde serilir. Belirli bir sıcaklık ve basınç altında preslenen malzeme, tutkalın reaksiyona girmesi ile, ‘masif’ bir malzeme haline gelir. Daha sonra zımparalanan levhalar, bekletildikten sonra, tüketime sunulur. Vidalama olayında Mdf gibi sunta’da ayrılma olmaz istenildiği gibi vidalama işlemi yapılabilir.

Profil Kapak MDF plakalardan çekilen ve üzerine 40 mikrona kadar PVC folyo kaplanan profillerdir. Çeşitli renk, desen ve kesitteki bu profillerden kapak çerçevesi yapıldıktan sonra çerçeve içerisine MDFLam veya SuntaLam yerleştirilerek elde edilen kapaklardır. Maliyeti diğerlerine göre daha uygundur. 2000′li yıllarda çok kullanılan bu malzeme günümüzde çok nadir satılan ürünlerdendir.

Laminat Kapak
MDF veya sunta üzerine sıcak pres altında Laminat sıkılarak yapılan kapaklardır. Hijyenikliğini yanı sıra, bakteri tutmaması, ısıya dayanımı, neme ve darbelere karşı dayanımı gibi avantajları söz konusudur. Kapaklar düz renkli olacağı gibi desenli de olabilir. Fakat pvc kapakta ki gibi model uygulanamaz. profil kapaklar gibi laminat kapaklarında satışı azalmıştır.

PVC (membran)Kapak Ham sunta veya MDF üzerine balon presle PVC folyo kaplanmasıyla elde edilen kapaklardır. Renk seçeneği çoktur ve kapaklara model uygulanabilmektedir. Maliyeti profil ve laminat kapağa göre daha yüksektir. günümüzde en çok tercih edilen kapak modelidir. diğer kapaklara göre daha dayanıklı ve kullanışlıdır. En çok dikkat edilmesi gereken durum membran kapak üreten firmanın güvenilir ve kaliteli üretim yapıyor olmasıdır. örnek vermek gerekir ise Membran üreten kaliteli firmalar Bakış kapak, Edessa, Göktaş şeklinde sıralanabilir.

Daha sonra devam etmeyi düşünüyorum..

Ossa Mimarlık Müh. Yapı Mobilya Dekorasyon Ltd. Şti.

ihsaniye Mah. Tuna Cad. Dinlendi Sok. No:1 Nilüfer Bursa

Tel: (224)248 50 56 Fax: (224) 248 50 66

Email: info@os-sa.com.tr

Cam Balkon Sistemlerinin Faydaları

2011-11-19T05:14:00.000-08:00

Son günlerde Bursa cam balkon konusunda aşırı bir taleple karşı karşıya bulunmaktayız bizlerde sizler için cam balkon'un ne gibi yararlar sağladığını bir yazı ile anlatmaya karar verdik bu nedenle, Bursa'da Güvenilir Cam Balkon Üreticilerinden Boğa Yapı Bursa Cam Balkon Sistemleri gelen müdürü Ahmet Boğa'dan sizler için cam balkon sistemlerinin faydaları hakkında bilgi aldık.

Ahmet Boğa Derki; Cam balkon kapatma sistemleri evinizde estetik ve fonksiyonel bir cam balkon yaratmanın en modern yoludur. Camların katlanarak aynı noktaya toplanabilme özelliği nedeni ile mevsimsel değişikliklere en iyi cevap veren sistemdir. Bu sayede cam balkon güzel hava şartlarında açık tutularak hiç kapatılmamış gibi mekanlardan yararlanmanızı sağlanır. Cam balkon rüzgar, yağmur, kar, toz, vb. olumsuz hava koşullarında dış etkilerden koruma sağlar. Cam balkon kapatma sistemleri sayesinde estetik bütünlüğü ve fonksiyonelliği mükemmel şekilde birleştirir. Cam balkon fiyatları yapıya ve zevklerinize uygun renk seçenekleri sunmasının yanı sıra, son derece kullanışlı ve dayanıklıdır. Sisteminde kullanılan alüminyum profillerin boyası elektrostatik toz fırın boya olup, deformasyona dayanıklı ve uzun ömürlüdür.

Cam balkon estetik görünümü sayesinde binaların mimari görüntüsünü bozmaz, imar mevzuatına uygundur.
Sistemimiz balkonunuzla uyum içinde olan modern bir sistemdir.
Katlanabilir cam ve balkon sistemi ile küçük çocuklarınız emniyetli bir şekilde balkonda oynayabilir. Darbelere dayanıklı, emniyet camı olan temperli camlar sayesinde hırsızlığa karşı etkin bir koruma sağlar.
Boğa Yapı katlanabilir cam ve balkon sistemleri ergonomik görünümünün yanı sıra yağmur, kar, toz ve rüzgara dayanıklı, ısı ve ses yalıtım standartlarına uygun tasarlanarak üretilmektedir.
Sistemde kullanılan kanatlar sürgülü ve içe katlanır olması sayesinde sağa sola ya da her iki yöne birbirinden bağımsız olarak açılır ve toplanır. Açıldığında az yer kaplar kullanım kolaylığı ve güvenli bir temizleme imkanı sağlar.
Teras, restaurant ve kış bahçesi gibi alanlarada uygulanabilir olmasından dolayı size rahat ve kesintisiz bir görüş imkanı sunar kullanılan mekanlara genişlik katar.

Boğa Yapı Bursa Cam Balkon Sistemleri

Ahmet Boğa

0224 249 44 11

Mutfak Dolabı Fiyatları

2011-11-03T04:46:00.000-07:00

Merhabalar yaz aylarına girmemizle birlikte bir çok email almaya başladım, mutfak dolabı, banyo dolapları veya dekorasyon işleri ile ilgili olarak fiyat istiyorlar ben buraya genelde çalıştığımız fiyatları yazmak istiyorum. Mutfak dolabı fiyatları ve mebran kapı fiyatları 2011 yılına aittir, dekorasyon işleriniz için projeniz varsa projeden teklif verebiliriz veya bizimle iletişime geçerek, projelendirme hizmetini ve dekorasyon işlerinizi sorunsuz bir şekilde halledebiliriz.

SuntaLam gövde .Suntalam Kapak.Kapak kenarları 1 veya 2 mm kenar PVC FİYAT: m2 250,00 TL
Mdf Lam gövde,Mdf Lam Kapak,Kapak kenarları 1 veya 2 mm kenar PVC FİYAT: m2 300,00 TL
Mdf Lam gövde ,Kapaklar MEMBRAN FİYAT: m2 350,00 TL
Mdf Lam gövde.Kapaklar PARLAK MEMBRAN FİYAT: m2 360,00 TL
Mdf Lam gövde.Kapaklar Akrilik FİYAT: m2 360,00 TL
Mdf Lam gövde.Kapaklar çizilmez Parlak High Gloss malzeme FİYAT: m2 340,00 TL
Mdf Lam gövde .Kapaklar normal Lake (MAT RENK) FİYAT: m2 450,00 TL
Mdf Lam gövde Kapaklar keçeli Parlak Lake FİYAT: m2 650,00 TL
NOT: Bütün dolapların arkalıkları 0,8 mm SuntaLam’dır.

Mutfak Dolabı Maliyet Hesabı

Mebran Kapı Fiyatları : 400,00 TL – Camlı kapı farkı :430.00 TL

Amerikan Kapı Fiyatları: 260,00 TL – Camlı Kapı farkı: 285,00 TL
Tüm fiyatlar hakkında detaylı bilgi almak için 0224 248 50 56 nolu telefonu veya info@os-sa.com.tr adresini kullanabilirsiniz.

http://www.os-sa.com.tr/hizmetlerimi/mutfak-dolabi-banyo-dolabi-mobilya

Mimar webmaster olmaya karar verdim

2011-05-10T09:43:00.000-07:00

Mimar olarak son günlerde Mimar Osman Doğan – Mimarlık çok ilgilenmeye başaldım, önce ara yüzümüzü yani temamızı değiştirdim farklı bir ambiyans yaratı güzel oldu kanatimce, daha sonra webmaster forumlarında dolaşmaya başladım bir mimar olarak bu konulara uzak olduğum doğru fakat bende öğrenmeye başladım öncelikle SEO kelimesini öğrendim “search engine optimization” Türkçe anlamı “arama motoru optimizasyonu” yani arama motorlarında daha üst sıralarda yer almayı sağlıyormuş, bende bu tip ufak bilgilerden sonra kafamda bir şimşek çaktı bende artık arama motorlarında kendime bir hedef belirledim mimar kelimesinde google‘de ilk sayfada yer almak istiyorum. bir çok webmaster arkadaş şöyle söylediklerini duyar gibiyim, daha dün bir şeyler öğrendin şimdi kendine hedef mi belirledin? Evet Webmaster arkadaşlarım bu dünyada hedefi olmadan yaşayamayan bir kişi olarak kendime bir hedef belirledim Mimar bu sayfada benimde blog’um olacak.
Peki bu hedefe ulaşmak için neler yapmam gerekiyor şu an için kesin bir bilgiye sahip değilim fakat işlerimden fırsat buldukça kendime oyalanacak bir şey bulduğum kesin, ilk öğrendiğim şey blog adresimin birçok farklı sitede yayınlanmasını sağlamak bunu iki farklı yolla yapabilirim sanırım
1. reklam vererek
2.kaliteli makaleler yazarak başka sitelerde paylaşılmasını sağlayarak.
Ben bu işi bir mimar olarak başaracağım bunu herkes görecek. yada rezil olacağım herkes görecek.

Mihrimah Sultan Hayatı

2011-05-10T09:42:00.000-07:00

Mihrimah Sultanın hayatı hakkında kısacıkta olsa sizlere paylaşacağım, Mihrimah Sultan, (1522–1578) Kanuni Sultan Süleyman ve Hürrem Sultan’ın tek kızı ve 16. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nun yönetiminde önemli bir rol oynamış bir padişah kızı sultan. Mihrimah Sultan 1522 yılında Topkapı Sarayı’nda doğdu. Mihrimah Sultan’ın doğumundan 2 yıl sonra da Hürrem Sultan, Kanuni Sultan Süleyman’ın ölümünden sonra yerine geçecek olan diğer çocuğu II. Selim’i dünyaya getirdi. Kanuni Sultan Süleyman Mihrimah Sultan’ı çok sever, bütün isteklerini yerine getirirdi. Mihrimah Sultan çok iyi yetişti ve iyi bir eğitim gördü. 1539 yılında 17 yaşındayken Mimar Sinan ve Diyarbakır valisi Rüstem paşadan evlenme teklifi aldı.Rüstem Paşa(topal Rüstem ‘yla evlendi. Düğün töreni iki küçük erkek kardeşi Bayezit ve Cihangir’in sünnet düğünüyle birlikte At Meydanı’nda (bugünkü Sultanahmet Meydanı) büyük şölenlerle kutlandı. Rüstem Paşa bu evlilikten sonra sadrazam oldu ve 1544-1561 yılları arasında 2 yıllık bir süre hariç kesintisiz sadrazamlık yaptı. Mihrimah Sultan yaşamı boyunca devlet işlerinde çok söz sahibi oldu. Babasını Malta’ya sefer düzenlemeye ikna etmek için kendi parasıyla 400 gemi yaptıracağına söz verdiği bile söylenir. Annesi Hürrem Sultan gibi Lehistan kralı II. Zygmunt’la yazışmalar yaptı. Çok büyük bir servet sahibi oldu. 1540-1548 yılları arasında Mimar Sinan İstanbul’un Üsküdar ilçesinde cami Üsküdar İskele Camii, medrese, ilkokul ve hastaneden oluşan büyük bir külliye yaptı. Ayrıca 1562-1565 yılları arasında gene Mimar Sinan İstanbul’un Edirnekapı semtinde cami, çeşme, hamam ve medreseden oluşan Mihrimah Sultan Camii ve külliyesini yaptı. Mihrimah güneş ve ay demektir. Caminin iki minaresinin arasından ay doğarken, yanındaki caminin iki minaresi arasından da güneş batar. Mimar Sinan’ın camiyi yaparken bunu bilinçli olarak tasarladığı öne sürülmüştür. Annesi 1558 yılında öldükten sonra babasına annesinin oynadığı danışmanlık rolünü oynadı. 1566 yılında babası öldükten sonra yerine geçen erkek kardeşi II. Selim’in saltanatı boyunca da danışmanlığını sürdürdü. Anneleri Hürrem Sultan ölmüş olduğu için kardeşi için adeta bir Valide Sultan rolünü oynadı. Mihrimah Sultan 1578 yılında yeğeni (erkek kardeşinin oğlu) III. Murat’ın saltanatı sırasında öldü ve babası Kanuni Sultan Süleyman’ın Süleymaniye Camii’ndeki türbesinde babasının yanıbaşında gömüldü.

Devamı: Mihrimah Sultan Hayatı

Mimarlık Ve Mühendislik Meslek Yasaları Çıkıyor

2011-03-21T16:18:00.001-07:00

Bayındırlık ve İskan Bakanı Mustafa Demir “2011 yılı içerisinde inşallah mimarlık ve mühendislik meslek yasalarını çıkartacağız.”
Bayındırlık ve İskan Bakanı Mustafa Demir, lisansını alan, mimar ve mühendis odalarına kaydını yaptıranların en devasa, nitelikli, kritik ve özel projelere imza atabildiğini belirterek, ”2011 yılı içerisinde inşallah mimarlık ve mühendislik meslek yasalarını çıkartacağız. Buna bir disiplin getireceğiz” dedi. Bakan Demir, Yapı Denetim Kuruluşları Birliği İstanbul Şubesi’nce düzenlenen ”Yapı Denetim Paneli”nde yaptığı konuşmada, bugün Japonya’da 8,9 şiddetinde bir deprem meydana geldiğini ve tsunami ile artçı deprem uyarılarının yapıldığını kaydetti. 1999 depreminin de Türkiye’de bir milat olduğunu dile getiren Demir, bu depremde resmi rakamlara göre 17 bin, gayri resmi rakamlara göre çok daha fazla kişinin yaşamını yitirdiğinin belirtildiğini ifade etti. Türkiye’nin bir deprem coğrafyası olduğunu, ülkenin yüzde 95′i üzerindeki kısmının aktif deprem kuşağı içinde bulunduğunu vurgulayan Demir, bugün yapı denetiminde ağırlıklı olarak güvenli yapıyı konuşacaklarını belirtti. Yapı Denetimi Kanununun yaklaşık 10 yıldır Türkiye’de uygulandığını ve 1 Ocak 2011 tarihi itibariyle tüm ülke sathında uygulandığını hatırlatan Demir, şunları söyledi:

Devamı: http://odogan.com/havadan-sudan/mimarlik-ve-muhendislik-meslek-yasalari-cikiyor.html

Mimarlıkta Kullanılan Programlar

2010-12-30T18:22:00.001-08:00

Hızla konuya girip, soru-cevap şeklinde ve olabildiğince özet geçmeye çalışacağım. Tamamı kişisel fikirlerim olmakla beraber önemli bilgiler olduğunu düşünmekteyim.
**1) Mimarlık Öğrenciliği ve mesleği için hangi yazılımları bilmeliyim, nasıl öğrenmeliyim?**
İleri Düzey Autocad, Orta Düzey Photoshop ve İleri Düzey Sketchup bilgisi, iyi bir mimarlık öğrenciliği geçirmek için bence yeterlidir. 3ds Max veya benzeri modelleme programları da bu bildiklerinize tuz biber olabilir. Bu dört programı bilmeniz halinde artık tasarladığınız projenizi başarılı bir şekilde sunmak için tüm donanıma sahipsiniz demektir.

Mimarlıkta Kullanılan Programlar

Şantiye Çalışanlarına Öneriler

2010-12-30T18:21:00.004-08:00

1.1 Islak hacim duvarlarındaki borular olanağı varsa, fayans kaplı değil sıvalı tarafa getirilmelidir ki herhangi bir sızdırma çabucak kendini göstersin,onarılması kolay ve ucuz olsun.
1.2 Boruların dikine duvar geçişlerde ek yapılmamalı, kaplama altında gereksiz eklerden kaçınılmalıdır.Zorunlu vanalar kolayca onarılabilmeleri için kaplama içinde değil dışında ya da sıvalı kısımlarda olmalıdır.

Şantiye Çalışanlarına Öneriler

Mimar Sinandan 400 yıl Sonrasına Mektup

2010-12-30T18:21:00.002-08:00

Bir Mimar Sinan eseri olan Şehzadebaşı Cami´nin 1990´li yıllarda devam eden restorasyonunu yapan firma yetkililerinden bir inşaat mühendisi, caminin restorasyonu sırasında yaşadıkları bir olayı televizyonda şöyle anlatmıştı.
Cami bahçesini çevreleyen havale duvarında bulunan kapıların üzerindeki kemerleri oluşturan taşlarda yer yer çürümeler vardı. Restorasyon programında bu kemerlerin yenilenmesi de yer alıyordu. Biz inşaat fakültesinde teorik olarak kemerlerin nasıl inşaat edildiğini öğrenmiştik fakat taş kemer inşası ile ilgili pratiğimiz yoktu. Kemerleri nasıl restore edeceğimiz konusunda ustalarla toplantı yaptık. Sonuç olarak kemeri alttan yalayan bir tahta kalıp çakacaktık. Daha sonra kemeri yavaş yavaş söküp yapım teknikleri ile ilgili notlar alacaktık ve yeniden yaparken bu notlardan faydalanacaktık. Kalıbı yaptık. Sökmeye kemerin kilit taşından başladık. Taşı yerinden çıkardığımızda hayretle iki taşın birleşme noktasında olan silindirik bir boşluğa yerleştirilmiş bir cam şişeye rastladık.

Mimar Sinandan 400 yıl Sonrasına Mektup

Ahşap Malzemelerin Bakımı ve Genel Özellikleri

2010-12-30T18:21:00.000-08:00

Çağın getirdiği teknolojiyle bir köşeye atılan ahşap, aslında teknoloji üzerinde kullanıldığı zaman vazgeçilemeyecek bir nimettir. İnsanlar, ahşabın kullanılmasıyla ormanların yok olacağını sanırlar. Bunun tam aksine, bilinçli bir tüketim ve koruma yapıldığı takdirde ormanların daha da arttığı istatistiklerce saptanmıştır. Bunun en güzel örneği, ahşabı en çok kullanan ülkelerden biri olan Amerika’da görülmektedir. Amerika’da ormanların her yıl kesilen miktarının % 23’ü kadar orman büyümekte, yani kesilen her 100 ağaca karşılık 123 ağaç yetişmektedir.

Ahşap Malzemelerin Bakımı ve Genel Özellikleri

Tünel Kalıp ve Ekipmanları

2010-12-30T18:20:00.003-08:00

Son günlerde birçok arkadaşım tünel kalıp sistemi hakkında birşeyler soruyor bende kısaca bu sistemi açıklamaya çalışıcam nedir, nerelerde kullanılır avantajları dezavantajları gibi.
Tünel Kalıbın Tanımı: Tünel kalıp sistemi, binaların döşeme ve duvarlarının büyük kalıp elemanlar ile birden döküldüğü, yerinde dökme bir yapım sistemidir. Hazır kalıplar ile binanın taşıyıcı elemanları betonarme olarak üretilmekte, temeller, çatı ve bitirme işlerinin çoğunluğu geleneksel teknikler ile gerçekleştirilmektedir. İç ve dış bölme duvarları ise çoğunlukla hazır panellerden oluşturulmaktadır. Tünel kalıplar ile bir hacmin en çok üç duvarı dökülebilmektedir. Açık kalan kısımdan çıkarılan kalıplar, vinç yardımıyla başka bir noktada tekrar kurulmaktadır.

Tünel Kalıp ve Ekipmanları

Fore Kazık

2010-12-30T18:20:00.001-08:00

Blog iyice o nedir bu nedir muhabbetine doğru gitmeye başladığını hissediyorum ve yakında bu tip yazılar yazmayı bırakmayı düşünüyorum. Evet arkadaşlar bu günkü yazımız fore kazık nedir?, nerelerde kullanılır?

Fore kazık, sağlam zemine sahip olmayan bölgelerde yapı yüklerini sağlam zemine ulaştırma amaçlı uygulanan bir sistemdir.

Aşağıda A dan Z ye fore kazık hakkında gerek teknik gerekse tecrübeme dayanan bilgiler mevcuttur.

Bu bilgilerin yanı sıra her İnşaat Mühendisinin bilmesi gereken ekonomi-hız-maliyet hakkında bazı ince noktalar verilmiştir.

Fore Kazık

Çimento Türleri ve Çimentonun Ana Maddeleri

2010-12-30T18:19:00.003-08:00

Çimento türleri nelerdir?
Portland Çimentosu: Betonarme yapılarda kullanımı en yaygın çimento türüdür. Portland çimentosu belirli oranda kalkertaşı (CaCO3) ve kilin (SiO2 ve Al2O3) karıştırılıp klinkerde pişirilmesinden sonra bilyali degirmende öğütülmesiyle elde edilir. Çimentonun sertleşmesini geciktirmek üzere klinkere bir miktar alçı taşı da eklenir.
Yüksek Fırın Cüruf Çimentosu: Granüle yakın fırın cürufu ile Portland çimentosu klinkeri karışımının az miktarda alçıtaşı ile öğütülmesi ile elde edilir. Genelde, bu tür çimentolar deniz suyu ve diğer sülfatlı ortamlarda portland çimento suna kıyasla daha yavaş dayanım kazanırlar ve daha yüksek bir dayanıma sahip olurlar. Ancak geçirimlilikleri daha düşüktür.

Çimento Türleri ve Çimentonun Ana Maddeleri

İnşaat ve Yapı Ruhsatı (İnşaat İzni) Alınması .

2010-12-30T18:19:00.001-08:00

Yapı ruhsatı, mücavir alanlar içerisinde ruhsata tâbi olan herhangi bir yapının inşaatına başlanabilmesi için belediyelerce, mücavir alan sınırları dışında Valiliklerce (Bayındırlık ve İskan Müdürlükleri) verilen izindir. 3194 sayılı İmar Kanunu kapsamına giren bütün yapılar için (27. madde de belirtilen istisna hariç ) yapı ruhsatı alınması zorunludur. İnşaatın ilk aşaması olan hafriyat işlemine dahi ruhsat alınmaksızın başlanamaz.
Yapı izni alınmadan önce, yapı sahibi veya vekillerince bağlı bulunulan Tapu ve Kadastro Müdürlüklerine ve ilgili belediyelere başvurularak (aplikasyon tutanağı), (röperli kroki, röperli kroki yoksa ebatlı kroki) veya imar durumunu gösterir çapın ve yol kotu tutanağı ile parselin (kanal kotu tutanağı) ± 0.00 kotuna göre pissu kanal bağlantısının hangi nokta ve kotlarda yapılabileceğini gösteren bir belgenin alınması gereklidir.

İnşaat ve Yapı Ruhsatı (İnşaat İzni) Alınması .

Cam Cephe Sistemleri

2010-12-30T18:18:00.001-08:00

Mimarlar için önemli konulardan bir taneside tasarlanan binanın görselik kısmıdır, ben görsel olarak hiç beğenmediğim bir binadan size örnekler vericem, Bursa Kent Meydanı Alışveriş Merkezi, neden beğenmiyorum konumu ve yüksekliği yüzünden bursayı ikiye böldüğünü düşünüyorum o noktaya daha farklı yüksekliği en azından 2 katın üzerine çıkmayan bir bina herneyse gelelim biz binamızın dış cephesine..

Cam Cephe Sistemleri

Kafatası Milliyetçiliği ve Mimar Sinan

2010-12-30T18:16:00.000-08:00

Evet yok. Biz hala ve hala Mimari Sinan Kafası’na sahip değiliz. “Sen mi karar verdin?” ya da “Sen de kimsin?” demeyin. Kanıtlarım var.

Ayrıca ilk amacım “Nerede eski hassa mimarları, bakın artık çok kötü mimari örnekler var. MimarSinan gibi bir mimar gelmedi, gelmeyecek,” demek de istemiyorum. Ona ben karar veremem zaten.

1930′lu yılların ortalarında Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra inanılmaz yükselişe geçen ırk milliyetçiliğinin etkileri ülkemizde de görülüyor. Bu yüzden tüm önemli şahsiyetlerin mezarları açılıyor, kafatasları çıkartılıyor. Ölçülüp duruluyor. Sonra da kökeni Türk mü, değil mi karara varılıyor.

http://odogan.com/havadan-sudan/kafatasi-milliyetciligi-ve-mimar-sinan.html

Mimar neden kendi ofisini açar?

2010-08-25T00:52:00.002-07:00

Okul döneminde Mimarlık öğrencilerin hangisine sorarsanız sorun %99.9′luk kısmı ilerde kendi ofisini açma hayali içinde olduğunu görürsünüz, acaba bunun sebebi nedir?
“ Mimarı kendi pratiğini yapma kararına iten farklı durumlar söz konusu olabilir. En önemli etken, bence, mimarlık eğitiminin zaten öğrenciyi kendi başına kendi pratiğini yapan mimarı model alarak yetiştiriyor olması. Bu süreç, her mimarın bir gün kendi ofisini kurma arzusunu sürekli ve güçlü olarak taşımasına sebep oluyor.
Kendi pratiğini kurma kararı da bazen sadece sırf bu amaç gerçekleşsin diye biraz hesapsız kitapsız verilirken, bazen de olayların akışı bu sonucu doğuruyor.
Kendi pratiğini yapıyor olmanın tanımı da farklı şekillerde yapılabilir aslında. Örneğin bir akademisyenin proje yarışmalarına katılıyor olması da bu anlamda kendi pratiğini yapıyor olmasıdır. Ama göz önünde canlanan tablo daha çok bir ofis, dağınık masalar, bilgisayarlar, belki birkaç çalışan ve elbette -ve tercihen birden fazla- müşteriyi içeriyor.
Kaynak ve Devamı: Mimar neden kendi ofisini açar?

Mimarlar Ve İçMimarlar Arasındaki Bitmeyecek Kavga

2010-08-25T00:52:00.000-07:00

Belki başka disiplinler üzerinden konuya bakarak daha objektif bir bakış açısı oluşturabiliriz. Mesela hekimlik açısından baktığımızda tüm uzman hekimlerin pratisyen hekimleri dava etmesi gerekirdi. Ya da terapistlerin psikologları, sinema oyuncularının sinemada oynayan tiyatro oyuncularını, pasta fırınlarının ekmeğin yanı sıra çörek çıkaran ekmek fırınlarını, uluslararası hukukçunun düz hukukçuyu, işletmecinin ekonomisti, bilgisayar mühendisinin elektrik-elektronik mühendisini, polisiye yazarlarının arada bir polisiye konulu roman yazan düz romancıları, vb. Konuyu uzattıkça saçmalığı ortaya çıkıyor. Çünkü temel mesleği icra edenler, işlerinin doğası gereği, o mesleğin uzmanlık alanlarında mesleğin niteliğiyle de ilgili olarak belli bir noktaya kadar faaliyet gösterebilirler.
Hukuk, mimarlık, tıp, öğretmenlik, elektrik mühendisliği, vs. temel disiplinler/mesleklerdir. Bu disiplinlere bağlı olarak doğmuş olan kardeş mesleklerin varlık nedeni bizzat o temel disiplinlerin/mesleklerin varlığı olagelmiştir. Kardeş meslek sahibi, içinden çıktığı temel mesleğin faaliyet alanının kapsayıcılığını neden reddetmeye çalışır?
Kaynak ve Devamı: Mimarlar Ve İçMimarlar Arasındaki Bitmeyecek Kavga

Park Gate Dubai

2010-08-20T02:19:00.000-07:00

Dubai’de inşaat sektöründe büyük sıkıntı olduğu söylede ben inanmıyorum. Gün geçmiyorki yeni bir proje daha çıkmasın piyasaya son günlerin gözde projesi Park Gateden bahsetmeye çalışıcağım dilim döndüğünce. Dubai’nin Park Gate’i, güneş enerjisi ile çalışan bir çöl vahası olacak…

Devamı: Park Gate Dubai

Wordpress EDU Bloglar

2010-08-16T06:18:00.000-07:00

Mimar Sinan Ve Büyük Aşkı Mihrimah Sultan

2010-08-16T04:15:00.000-07:00

Bir çoğumuz Mimar Sinan hayatı ve eserleri hakkında yazılar okumuşuzdur, bugün mimar sinanın belkide hiç duymadığınız bir anısını anlatmak istiyorum sizlere Mimar Sinan ve büyük aşkı Mihrimah Sultan,
Osmanlı’nın büyük cihan padişahı Kanuni Sultan Süleyman’ın ve büyük aşk’ı Hürrem Sultan’ın bir kız çocuğu gelir Dünya’ya .
Efsane bir ask’ın meyvesidir bu çocuk ve bu yüzden belki efsane aşkların en temeline en masalsı olanına ithafen ismi Mihrimah konulur Mihr-ü Mah Farsça da Güneş ve Ay demektir.
Zaman hızla geçmiş Mihrimah Sultan büyümüş 17 yaşına gelmiştir ki o zamanlar için evlendirilmesi uygun olan bir yaştadır. İki talibi olur biri Diyarbakır valisi Rüstem Paşa dırdiğeri ise saray’ın baş mimarı Mimar Sinan.
Padişah biricik kızını Rüstem paşa ile evlendirir Sinan evlidir ve 50 yaşındadır ama bilinen odur ki Mihrimah Sultan’a deliler gibi aşıktır.
Mimar Sinan o derece derin bir tutku ile aşık olduğu Mihrimah Sultan’a kavuşamamıştır fakat o’na olan aşkını olanca güzelliğiyle sanatına yansıtmıştır.
İstanbul’un en güzel yerlerinden birine Üsküdar’a Mihrimah Sultan adına bir cami yapması istenir kendisinden.1540 yılında inşa etmeye başladığı cami’yi 1548 yılında tamamlar.Cami inşa edilirken bir yandan kendi aşkını anlatır hiç şüphesiz ve eserine sanki “eteklerini giymiş bir kadın” siluetini verir ayrıca cami için mimari olarak esinlendiği örnek aldığı yer ise bir başka aşka kutsal bir aşka adanmış bir şaheserdir ; Ayasofya.

Yazının devamı: Mimar Sinan Ve Büyük Aşkı Mihrimah Sultan

Otellere yıldız verme kriterleri

2010-08-16T02:11:00.001-07:00

Mimarlık öğrencilerinin en sık karşılaştığı sorunlardan bir taneside otel projelerinde yıldız sayılarının hangi kriterlere göre verildiği konusunda net bir bilgiye sahip olmamalarıdır, birde son zamanlarda 6 yıldızlı 7 yıldızlı gibi oteller türeyince herkesin kafası iyiden iyiye karışmaya başladı öncelikle şunu belirtmeliyimki, Türkiye Kültür ve Turizm bakanlığına göre otel yıldız kriterleri en fazla 5 olduğunu unutmayınız. Gelelim yıldız alınması için uyulması ve bulunması gereken şartlar.
Oteller, asli fonksiyonları müşterilerin konaklama ihtiyaçlarını sağlamak olan, bu hizmetin yanında, yeme-içme, spor ve eğlence ihtiyaçları için yardımcı ve tamamlayıcı birimleri de bünyelerinde bulundurabilen tesislerdir. Oteller; bir, iki, üç, dört, beş yıldızlı oteller olarak sınıflandırılırlar.

Devamı: Otellere yıldız verme kriterleri

Mimar Sinan Neden Bursa’ya Eser Bırakmadı?

2010-08-16T00:52:00.001-07:00

Çoğu kişi merak eder Mimar Sinan gibi büyük bir sanatçının Bursa gibi güzel ve büyülü bir şehirde eser yapmamasının sebebini.
Sultan 2. Selim kardeşi Mustafa’nın türbesini yapma emrini verir kendisine ama Mimar Sinan’ın verdiği cevap enteresandır; “Beni bağışlayın, bu iş için benim yerime Mehmet Kalfa’yı görevlendirin.” Kendisi Bursa’da bir eser yapmak bir eser bırakmak istemiyordu. Neden acaba? Çünkü Mimar Sinan’ın bu derin okumasına göre Bursa Osmanlı’nın ilk döneminin, ilk padişahlarının enerjisinin,

Devamı için: Mimar Sinan Neden Bursa’ya Eser Bırakmadı?

Aplikasyon Nasıl Yapılır?

2010-08-13T00:08:00.000-07:00

Aplikasyon kısaca (yer tesbiti), tescilli haritalardaki parsel köşe noktalarının zeminde yeniden belirtilmesidir. Yapılan imar planlarını, yapı projelerini, yol projelerini, demiryolu projelerini, bahçe mimarisine ilişkin düzenleme planlarını vb. projeleri zemine uygulama işlerine Aplikasyon denir. Aplikasyon, harita veya planların yapımı amacı ile arazide tesis edilmiş olan poligon noktası vb. gibi sabit noktalardan yararlanılarak yapılır. Aplikasyon, çoğunlukla prezisyon (hassasiyet) gerektiren çalışmalardır.
Aplikasyon Nasıl Yapılmalıdır?
Her işte talep edilen bir doğruluk vardır, olmalıdır da. Talep edilen doğruluğa göre ölçme yöntemi ve kriterleri seçilir. Aplikasyonda elde edilecek prezisyon ( doğruluk, hassasiyet ), seçilecek ölçme yöntemi ve kriterlere göre değişkenlik arzedebileceği gibi, ilerde büyük zararlara yol açabileceği gözardı edilmemelidir. Bu nedenle önemlidir.
Bir mühendislik hizmetinde tasarlanan geometrinin talep edilen dogruluğu karşılayacak şekilde araziye aktarılması gerekir.

Devamı:

Aplikasyon Nasıl Yapılır?

Duvar Stickerleri

2010-08-10T00:08:00.001-07:00

Duvar Sticker yepyeni bir dekorasyon anlayışı getirdi hayatımıza. Çok kısa bir sürede herhangi bir yapışkan yada karmaşık aletler kulanmadan, bir makas ve bir bez ile kolayca hiç yorulmadan herkes tarafından uygulanabilir olması. İstediğiniz zamanda aynı rahatlıkla söküp çıkarılabilinmesi.

Birbirinden farklı modellerimiz ve renkleri ile seçenekleriniz sınırsız. Evinizin, işyeriniz, aklınıza gelen her mekanın görünümünü ufak bir dokunuşlar tamamen değiştirmek çok kolay. Üstelik sadece duvara değil düz olan her yüzeye yapışabildiğinden dekorasyon seçenekleriniz çok daha fazla artar.

Devamı: Duvar Stickerleri

Binalara Kot Verilmesi

2010-08-10T00:06:00.001-07:00

Binalara kot verme konusunu sizlere kısaca açıklamak istiyorum, biliyorumki yeni mezun bir çok arkadaşımız bu konuda zorluk yaşıyor,

Binalara arsanın cephe aldıgı, yolun kırmızı kotuna (Ham yollarda, hazırlanan ve onaylanan yol profiline göre, bitmiş yolun kaplama üst kotudur. ) göre ve yolun yüksek tarafına rastlayan bina kenarı hizasındaki tretuvar seviyesinden (bordür tası üst seviyesinden) kot verilir. Tretuvar seviyesi, yol seviyesinin (0.18) m. üstü olarak kabul edilir.
Kaplaması yapılmıs yollarda mevcut yol kotları, yapılmamıs yollarda ise yol profili ile belirlenen kırmızı kotlar esas kabul edilir. Henüz tretuvarı ikmal olunmamıs ve kırmızı kotu tespit edilmemis olan yollarda bu tespit isi ilgilisinin müracaatı üzerine yolun profilinin çıkarılıp yola iliskin kırmızı çizginin geçirilerek onayının yapılması isi ilgili Belediye Başkanlığı’nca 30 gün içinde yapılır.

Devamı:Binalara Kot Verilmesi

Butik Otel Proje Çalışması

2010-08-05T14:31:00.000-07:00

Göl kenarında ormanlık alan hayal etmeye çalışın, özelikle yoğun iş temposunda yorulduysanız, kafa dinlemek istediğinizde keninizi huzur dolu bir mekanda butik otel tasarlamamız istendi kısaca butik otel nedir bahsetmekte fayda var, Mal sahibi tarafından işletmesi yapılır, İşleten kişiye her an ulaşılabilen, sohbeti, yemesi, içmesi ev havasında geçen, bir ahbap, arkadaş evine gidilmiş, konuk olunmuş hissi veren, kendine has ve özgün olan. Bir yerin taklidi olmayan, Tasarımı ve tarzı olan, özeliklede ayrıldığınızda, kalbinizin ve ruhunuzun kaldığı mekanlardır.

Butik Otel Proje Çalışması

Mimarlıkta 3D Çizim Programları

2010-08-05T14:29:00.001-07:00

Mimarlık, hayal gücünün, yaratıcılığın ve tasarım zekasının en üst seviyeye çıktığı teknik konulardan birisidir. Çoğu zaman, mimar, bir ressam veya müzisyenden farksız, kafasında yarattıklarını, diğer kişilerle paylaşma ihitiyacı duyar. Ressam, hayallerini tuval üstüne işleyerek; mimar ise, hayallerini maketler yaparak, kara kalem çalışarak veya teknik resim çizerek diğer kişilerle paylaşabilmektedir. Günümüzde gelişen yazılım ve donanım teknolojileri ile bilgisayarlar, mimarların hayal dünyalarını sergilemek için maketlere güçlü bir alternatif olmuştur. Bilgisayarların, üç boyutlu etkileşim ve canlandırma teknikleri için oldukça iyi ve hızlı bir ortam olduğu düşünülürse, bilgisayar ve mimarlığın iyi bir ikili olması kimseyi şaşırtmamalıdır. Bilgisayarda üç boyutlu tasarım programlarının, mimarlığa sunduğu fırsatlar şöyle sıralanabilir

Devamı: Mimarlıkta 3D Çizim Programları

Ayasofya Tarihi – Ayasofya Mimari Özellikleri

2010-08-05T14:28:00.000-07:00

Ayasofya Bizans İmparatoru I. Jüstinyen tarafından M.S. 532 – 537 yılları arasında İstanbul’un tarihi yarımadasındaki eski şehir merkezine inşa ettirilmiş bazilika planlı bir patrik katedrali olup, 1453 yılında İstanbul’un Türkler tarafından alınmasıyla Fatih Sultan Mehmet tarafından camiye dönüştürülmüştür ve günümüzde müze olarak hizmet vermektedir. Ayasofya, mimari bakımdan, bazilika planı ile merkezî planı birleştiren, kubbeli bazilika tipinde bir yapı olup kubbe geçişi ve taşıyıcı sistem özellikleriyle mimarlık tarihinde önemli bir dönüm noktası olarak ele alınır. Binanın adındaki “sofya” sözcüğü herhangi bir kimsenin adı olmayıp, eski Yunanca’da “bilgelik” anlamındaki sophos sözcüğünden gelir. Dolayısıyla “aya sofya” adı “kutsal bilgelik” ya da “ilahî bilgelik” anlamına gelmekte olup, Ortodoksluk dininde Tanrı’nın üç niteliğinden biri sayılır. 6. yüzyılın ünlü mimarlarından Miletos’lu (Milet) İsidoros ve Tralles’li (Aydın) Anthemios’un yönettiği Ayasofya’nın inşaatinde yaklaşık 10.000 işçinin çalıştığı ve Jüstinyen’in bu iş için büyük bir servet harcadığı belirtilir. Bu çok eski binanın bir özelliği yapımında kullanılan bazı sütun, kapı ve taşların binadan daha eski yapı ve tapınaklardan getirilmiş olmasıdır. Bizans döneminde Konstantinopolis Patriği’nin patrik kilisesi ve Doğu Ortodoks Kilisesi’nin merkezi olmuş bulunan Ayasofya, doğal olarak vaktiyle büyük bir “kutsal emanetler” koleksiyonunu içermekteydi. 1453’de kilise camiye dönüştürüldükten sonra Osmanlı sultanı Fatih Sultan Mehmet’in gösterdiği büyük hoşgorüyle mozayiklerinden insan figürleri içerenler tahrip edilmemiş (içermeyenler ise olduğu gibi bırakılmıştır), yalnızca ince bir sıvayla kaplanmış ve yüzyıllarca sıva altında kalan mozayikler bu sayede doğal ve yapay tahribattan kurtulabilmiştir. Cami müzeye dönüştürülürken sıvaların bir kısmı çıkarılmış ve mozayikler yine gün ışığına çıkarılmıştır.

Devamı: Ayasofya Tarihi – Ayasofya Mimari Özellikleri

Bursa Ulucamii

2010-08-05T14:26:00.001-07:00

Aslen zaviye olarak yapılan, sonradan cami olarak kullanılmaya başlanmış olmasına rağmen çok ayaklı cami şemasının en klasik ve anıtsal örneği sayılır. I. Bayezid tarafından 1396-1400 yılları arasında yaptırılmıştır. Dikdörtgen planlı cami yaklaşık toplam 5000 metrekare boyutlarında olup 20 kubbe ile örtülüdür. Sekizgen kasnaklara oturan kubbeler mihrap duvarına dik beş sıra halinde dizilmiştir. Kasnaklar mihrap ekseni üzerindekiler en yüksek olmak üzere yanlara doğru gidildikçe her sırada daha alçak düzenlenmiştir.

Düzgün kesme taşlarla inşa edilmiş kalın beden duvarlarının masif etkisini hafifletmek için cephelerde her kubbe sırası hizasına gelmek üzere sağır sivri kemerler yapılmıştır. Her kemerin içinde iki sıra halinde ikişer pencere yer alır. Bunların gerek biçimleri gerek boyutları her cephede farklıdır. Son cemaat yeri bulunmayan yapının kuzey cephesinde köşelerde sonradan yapılan iki minare vardır. Minarelerin ikisi de beden duvarına oturmaz, yerden başlar. Batı köşesindeki minare I. Bayezid tarafından yaptırılmıştır. Sekizgen biçimli kürsüsü bütünüyle mermerden, gövdesi tuğladandır. I. Mehmet’in yaptırdığı söylenen doğu köşesindeki kare kürsülü minare, caminin beden duvarından da 1 m kadar ayrıktır.

Devamı: Bursa Ulucamii

Vizesiz Kent Mimarisi

2010-06-05T10:57:00.000-07:00

Son dönemde yaşanan politik gelişmelerle, Türkiye'ye Orta Doğu ve Afrika kapısı açıldı. Avrupa Birliği'ne karşı, Ortadoğu ve Kuzey Afrika Medeniyeti özendiriliyor. Suriye, Lübnan ve Libya, Ortadoğu'da Türkiye'den vize almayan ülkeler. Hepsinin birçok ortak noktası var. Hepsi, savaşlardan, sömürge olmaktan çıkmış. Hep yeniden, yeniden yapılanmış. Farklı etnik grupların farklı kültürlerin ve yaşam tarzları şehirlerin formuna etki etti. Avrupa himayesinde kendi kimliğinden çıkarılan bu ülkeler, bağımsızlıklarını kazandıktan sonra, yine Avrupa kökenli şirketler ve insiyatifler yardımıyla "geliştirilmeye" çalışılıyor. Petrol zengini şehirlerde, geçmişte yaşanan iç savaş ve istilalar, hafızalardan bir an önce silinmek istercesine, 5 yıldızlı oteller ve milyon Dolar'lık konutlarla bezeniyor.

Lübnan

Tarihteki Fenike uygarlığının vatanı Lübnan'ın, kuzeyinde ve doğusunda Suriye, güneyinde İsrail yer alıyor.

Lübnan İç Savaşı'ndan dolayı oluşan göç ve demografik değişiklikten dolayı kentlerde etnik yapı oldukça çeşitli. Değişik zamanlardaki istilâ ve göçler, Haçlı Seferleri, iç çatışmalar, dünya savaşları, Avrupalıların istilâ emelleri ve günümüzdeki süper güçlerin karmakarışık olan Ortadoğu'yu ellerine geçirme arzuları küçük bir Ortadoğu ülkesi olan Lübnanı mozaik taşına çevirdi. Bu yüzden nüfusun yarıdan fazlası yabancı kaynaklı. Bu etnik çeşitlilik, sosyal hayata ve şehirlere de yansıyarak, kentlerin mimari yapılarını da etkiledi.

1900 yılında, 20. yüzyıl başı tüm dünya için çok ümit vericiydi. Fakat 1. ve 2. Dünya Savaşları, yeni yaşam şekilleri oluşturmaya ve modernizmin ilk işaretlerini yaymaya başladı. 1950'lerden itibaren Lübnan, beliri periyodlarda, bombalanma ve yıkım aşamalarından geçti. 1975'te başlayan iç savaştan bu yana silahlı çatışmalar, bu kadar fazla asker ve sivil teşkilatlar bulunması dolayısıyla zaman zaman arttı ve bölgede ateşsiz bir gün hemen hemen hiç geçmedi. 1990'lardan sonra, Lübnan'da yeniden yapılanmanin ihtiyacı hissedilmeye başlandı.

Ortadoğu'nun Paris'i: Beyrut

Bu durumda olan bir ülkede yeniden yapılanmaya başlamak, geçmişi unutmak isterken, geçmişin izini takip etmek, buna göre şehirleri yeniden ayaklandırmak, ironik bir durum... Beyrut mimarisi bunu görmek için iyi bir örnek. Beyrut şehri şaşırtıcı raddede ve hızla yeniden yapılandırılırken,Lübnan'da iki temel felsefe arasındaki çatışma da açığa çıktı. Bir yanda geçmişi bir an evvel unutup, geleceği inşa etmek isteyenler. Öte yanda, geçmişi unuttuğumuz takdirde, aynı sürecin yenilenmesinden ürkenler. Hangi yolu seçtiğinize bağlı olarak bambaşka bir kentsel planlama hazırlayabilirsiniz. Bir an evvel iç savaşı unutmaktan yana olanlar, Beyrut'u yeniden bir "Avrupa başkenti" yapmak yanlısı olanlardı. Öldürülen devlet başkanı Hariri bu yaklaşımın temsilcisiydi bir anlamda. Bütün Beyrut şehirini modern bir unutuşun merkezi şeklinde yeniden inşa etme yolunu seçti. Bu uğurda yüksek meblağlar harcadı, tasarımlar seçti, yurtdışına öğrenciler gönderdi.

Bu yaklaşıma en sert eleştiri sanatçılardan ve mimarlardan geldi. Bunlardan biri de Bernard Huri.

Bernard Huri, Lübnanlı bir mimar. Unutuşu eleştirmek için "inadına hatırlatma" yolunu seçenlerden. Huri, Lübnan'da son yirmi senedir devam eden yeniden yapılanma mimarisini "yapay bir Levanten Disneyland"a benzetiyor. Sanki hiçbir şey olmamış, onca acı ve travma yaşanmamışçasına bir an evvel unutup hayatımıza bakalım mimarisi Buna tezat olarak kendisini bir "hafıza koleksiyoncusu"na benzetiyor. Unutulan, yolda bırakılan, istenmeyip çöpe atılan ne varsa kültürde ve tarihte, bunları topluyor birer birer. Bu sebepten ötürü Huri'nin inşa ettiği lokantalar, diskotekler ve kamu binaları iç savaşı unutmaktan ya da unutturmaktan değil, tam tersine hatırlatmaktan yana.
Bunların içinde en önemlilerinden bir tanesi BO18 isimli devasa bir eğlence mekanı. Huri, bu tasarım için yer ararken, tarihsel açıdan son derece travmatik bir nokta seçmiş. 1976'da Falanj milislerinin Filistinlileri taşıyan bir otobüsü tarayıp, hepsini öldürdükleri yer. Bu katliam Lübnan İç Savaşı'nı tetikleyen temel hadiselerden biriydi. İşte Huri eğlence mekanını tam da bu noktada inşa etti.

Mekanın tüm ayrıntıları insanları geçmişin acılarıyla yüzleştirmek amacıyla tasarlandı. Duvarlar basık ve dar, ince uzun bir koridordan geçerek giriliyor içeri, konuklar kendilerini bir mülteci kampında hissetsinler ve böyle bir yerde bulunmanın ne demek olduğunu hiç olmazsa birkaç saatliğine yaşasınlar diye. İçerisi kimi zaman bombalanmış bir sokağı, kimi noktalarda bir tabutu andırıyor. Tüm ayrıntılar buna uygun, gölgeler, duvarlardaki renkler, ışıklandırma... Gece belli bir saaten sonra binanın üst tarafı tamamen açılıyor ve konuklar, kendilerini yıldızların ve açık havanın altında buluyorlar...

Libya

Ülkenin adı olan "Libya", eski Mısırlılar'ın Nil'in batısında yaşayan Berberiler için kullandıkları Lebu sözcüğünden geliyor. Sözcük eski Yunanca'ya "Libya" olarak geçmiştir.

Osmanlı İmparatorluğu'nun zayıfladığı dönemde, 1911'de İtalyanlar bölgeyi işgal ettiler. Daha sonraki dönemlerde her türlü üstünlüğe sahip olan İtalya ülkenin tamamını kontrol etmeyi başardı. Birleşmiş Milletler 1949'da Libya'nın bağımsız bir ülke olması gerektiği kararını aldı.

Libya'da 1969 Devrimi'nden sonra, başkent Tripoli'de dramatik değişiklikler yaşandı. Kentte koloni etkisi ve Avrupa mirası artık arzu edilmedi. Sokakların isimleri ve bütün işaretler değişti, Şehir nüfusu birden artış gösterdi. Bu nüfusu yerleştirebilmek için, acele ile yapılan şehir planında, yeni banliyöler oluşturuldu. Bu durum diğer biyik kentlerde de (Bengazi gibi) görülen ulaşım sorununu yarattı.

Geleneksel Libya mimarlığı artık tarihi mimarlık diye anılıyor. Libya'da geleneksel imari, İslami kültürden, yaşam kültüründen, iklimden, çöl yaşamındani Akdeniz'li olmaktan ve birçok etnik grubun karışıklığından ilham aldı ve gelişti.

Eski Tripoli şehri, de bu geleneklere ve yaşam tarzına göre şekillendi. Dar, gölgeli sokaklar, camiler ve bunların etrafında gelişen meydanlar, kör avlular...

Günümüzde bu eski kentteki evler, artık fakirler ve şehre yeni umutlarla gelen taşralılar için sadece birer barınak olarak kullanılıyor. Bazı binaların çoğu yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya. Kentteki mimari miras, daha iyi bir şehir hayatı oluşturmak için kullanılmadı. Sadece birkaç bina yenilendi ve restore edilerek farklı bir fonksiyon için kullanıldı. İngliz konsolosluğu ve Fransız Okulu gibi...

Libya artık, maceraperest turistlerin akın edeceği yeni bir hedef... Bu, hemen gerçekleşebilecek bir proje değil ama, Trablusgarp kıyılarında, hükümetin petrolden kazandığı milyonlarca dolarla giriştiği 5 yıldızlı otel inşaatlarından geçilmiyor.

Libya, Yunan ve Roma uygarlıkları kalıntıları, tarih öncesinden kalma kaya sanatının görülebileceği açıkhava ören yerleri, ve kum sahilleri ile batının yeni çekim noktası.

Libya'da Bulunan Lüks Otellerden Biri

Durumun siyasi yönüne bakacak olursak, üllke yönetimindeki Kaddafi de bu dönüşümü destekleyenlerin başında. Kaddafi'nin "Yeni Libya'sı", kitle turizmi ile birlikte gelecek değişime hazırlanıyor. Kaddafi, Avrupa Birliği ideallerini esas alarak, bir Afrika Birleşik Devletleri yaratma peşinde. Avrupa Birliği'ni idealize ederek ve her adımında AB'den destek alarak, ülkenin yarısından fazlasını yabancı yatırımcı ve insiyatiflere kazandırarak oluşacak bir Afrika Devleti'nin peşinde...

Libya son yıllarda, Birleşik Krallık için inşaat sektörü açısından gitgide parlayan bir yıldız gibi... Önümüzdeki 10 yıldaki inşaat projeleri için, hükümet tarafından yaklaşık 300 milyar Pound ayrıldı. Son birkaç yılda, Birleşik Krallık emlak danışmanları Libya ile yakın ilişkiler kurmaya çalışıyor ve büyük projeler için ödüllendiriliyor. Libya'nın tekliflerle dolu tapsisinin içinde sadece WSP, Atkins, Scott Wilson gibi büyük oyuncular yok. Ayrıca Libya'nın yerel insiyatifleri de, konut, eğitim ve sağlık sektörlerinde yatırım yapmaya başladı. Turizm, reklam alanlarında da dolayısıyla bir gelişme yaşandı.

Libya, Dubai'de yapılan hatalardan yola çıkarak, şehir planlama, ülke master planı ve mimari tasarıma önem vermeey başladı. Projelerini tamalayabilmeleri için, yerel firmalara, büyük ve tanınmış şirketlerden yardım geliyor. Libya, İngiltere ve İngiltere'de eğitim almış devlet yetkililerinden destak almaya da devam ediyor.

Başkent Tripoli'deki UKTI ekibinin başında olan Gareth O'Brien, "Ortada pek çok fırsat var. Fakat, uzun süreli ilişkileri yürütebilmemiz için sabra ihtiyacımız var," diye ekliyor. Libya'daki İngiliz gruplar ve yetkiller, kentler için destek ve gerekli ilişkileri sağlamaktan kaçınmıyor.
Mahallelerde, her biri 200 bin Dolar'dan satılacak 25 bin yeni daireler yapılıyor ve yapımına devam ediyor.

Kısacası, Libya gelişiyor ve gelişmeye de devam edecek. Ülkede bu açıdan pazarlama marketi çok önemli bir yer tutacak. Sömürge olmaktan çıkmış bu ülkenin, yine Avrupa sermayesi kullanarak, kendi için yarattığı hayalini ne kadar kaldırabileceği de tartışılır...

Suriye

Suriye, tarih boyunca pek çok uygarlık tarafından istila edildi. 1920'den 1946'ya kadar Fransa yönetiminde kaldı. 1958'de, Mısır ile Birleşik Arap Cumhuriyeti'ni kurdular. Bu birliktelik, ancak 3 yıl sürdü. İsrail 1981 yılında Suriye'deki Golan Tepeleri'ni, tek taraflı olarak işgal etti. Bu işgal, bugün halâ iki ülke arasında sorunu.

Suriye'deki geleneksel mimari, hızla gelişen şehircilik hareketleri, planlama süreci, inşaat teknolojileri, mimarlık eğitiminin standartlaştırılması ve tamamen arabaya odaklanan "modern yaşam stili" yaratma kaygıları nedeniyle yok oldu.

Suriye'de mimarlık eğitimi, her zaman mühendislikle birlikte anıldı. 1946'da ülke Fransız mandasından çıktıktan sonra, şehirleri geliştirebilecek bir tane bile mimar yoktu. Sadece Avrupa kökenli mühendisler vardı.

Suriye, bu yüzyılda, birçok farklı mimari stil ve akıma, yeni yaklaşımlara tanık oldu. Mimarlık eğitimi modernist ve geleneksel arasında gidip geldi. Ülkedeki farklı mimarların, farklı stilleri, farklı planlamalara sebep oldu. Mimarlıkta yeni nesil, Suriye için alternatif vizyonlar geliştirme peşinde.

Suriye'de şehr merkezleri dışında da modernizmin geliştiğini görebiliriz. Geleneksel mimari yok olmaya başlıyor ve yerini yeni stiller almaya çalışıyor.

Mimaride yeni trendleri yeşil ve sürdürülebilir akımlarla devam ediyor. Binalarda enerji kullanımı ve daha çevreci binaların ve çevrelerin oluşturulmasına son yıllarda dikkat ediliyor.

Halep

Suriye'de tarihi bölge koruması ve şehir yenileme konularında da çalışmalar yapılıyor. Suriye'nin en eski şehirleri olan Şam ve Halep'in,1950'lerde şehircilik açısından yeniden değerlendirilmesi gerektiği düşünüldü. Bu eski şehir merkezleri, diğer bölgelerden, yüksek binalar ve geniş bulvarlarla ayrıldı. Şehirlerdekoruma ve nüfusu sabit tutma adına planlama çalışmaları yapıldı.Yapılan bu çalışmalar, bina ölçeğinde kalarak, sadece binaların restore edilerek, içinde yaşayanların burada tutulmasını amaçladı.

Halep Kalesi

Şam

Şam-Emeviye Camii

Suriye'nin en büyük şehri olup, aynı zamanda başkenti. Dünya tarihi boyunca, hiç aralıksız en uzun süre kullanılan şehir olarak anılır. Merkez nüfusu yaklaşık 4 milyon olup civar nüfus ile birlikte 6,5 milyona ulaşıyor.

Emeviler, devrinde dünyanın kültür ve medeniyet merkezi olması sebebi ile mimari yapısı bir hayli gelişkindi. Kent mimarisinde Arap,Yunan ve Roma etkileri görülüyordu. Dünyadaki ilk modern park örnekleri burada görülmüştür ve buradan İspanya'ya ve oradan Avrupa'nın tamamına taşındı. Fakat uğradığı Moğol saldırılarından dolayı çoğu eserini kaybetmiştir.

Osmanlılar, şehri ele geçirdikten sonra buraya pek çok tarihi bina kazandırmışlar ve şehrin en güzel yapıtlarından biri olan tren garını Osmanlılar yapmıştır.

Modern Şam,2000'li yıllarda aşırı gelişme gösterdi. Şehir, şu anda iki bölümden oluşuyor, Yeni Şam ve Eski Şam. Eski Şam şehir merkezinde tarihi yapıların olduğu klasik kesimdir.Yeni şam ise merkezin etrafını saran yer yer merkeze biraz uzak modern yapıda binalar ve şehir düzenlemesine sahip yerlerdir.

Gecekondular, Varoşlar, Siteler

2010-06-05T10:51:00.001-07:00

1950'li yıllarda başlamış olan kırsal kesimlerden kentlere göç ile birlikte, kentlerin çeperlerinde tenekelerden yapılan derme çatma barınaklar görülmeye başlanmıştı. Kırdan kente göç etmiş olan, genç ama düşük ekonomik durumdaki bu insanların yaşadığı barakalar, bir gecede konduruluverdiği için, onlara gecekondu adı verilmişti. 1960'lı yıllarda, gerekli altyapı hizmetlerinden de mahrum olan gecekondular kentleri adeta istila etmişlerdi. Ancak buralarda yaşayan insanlar, geldikleri kırsal kesimlerde daha da mahrum şartlarda yaşadıklarından, kentlerde alabildikleri alt yapı hizmetleri bile onlar için lüks sayılabiliyordu. Örneğin: Musluktan su akması, evindeki lambanın yanabilmesi bile onlar için oldukça lüks olanaklardı. O yıllarda hızla gecekondular için ıslah projeleri yapılmaya başlanmıştı. Bunların başında gecekondularda yaşayanlar için çok katlı konutlar inşa ederek, onları o binalardaki insanca şartlara kavuşturabilmek bulunuyordu. Ancak bir süre sonra görüldü ki bu insanlar alışkanlıklarından kopamıyorlar, tek katlı bahçeli nizamdaki yaşantılarını bu çok katlı binalara taşımaya çalışıyorlardı. Sonuçta çok katlı yapıların balkonlarında tavuk hatta inek beslendiği bile gözlemlenmeye başlanmıştı. Bu durum üzerine daha gerçekçi projeler üretilmesi zorunluluğu olduğunun farkına varılmıştı. Örneğin: Nüve konut adıyla gecekonduların sadece ıslak hacimleri ile bir tek yaşam mekanı inşa edilerek bu insanlara teslim ediliyordu. Bu şekilde her şeyden önce insanca ve alıştıkları şekilde yaşamalarının sağlanması amaçlanıyor, ekonomik durumları düzeldikçe ihtiyaç duydukları kapalı mekanları kendilerinin ilave etmesi isteniyordu.
1970'lerde ama ağırlıklı olarak 1980'li yıllarda bu insanların ekonomik durumları iyileşmiş ve çocuklarına da ev ihtiyacı oluşmaya başlamıştır. Ancak ekonomik durumları her ne kadar kente geldikleri yıllara göre iyileşmiş olsa da, yine de kentin ruhsatlı bölgelerinde ev almaya yeterli olamamaktadır. Bu sebepten kendilerince zorunlu olarak, gecekondularının yerine dışı tuğlalı, çatısız, tekrar üzerine kat çıkmak amacıyla üzerlerinde demir filizleri bırakılmış kaçak binalar yapmak zorunda kalmışlardır.Varoş adı verilen bu yerleşimler ülkemize arabesk denilen yeni bir yaşama kültürü de getirmiştir.

Günümüzde ise diğerlerinin aksine planlı ruhsatlı olarak gerçekleştirilen, "site" adı altında yeni bir yerleşim şekli insanlara dikte edilmektedir. Siteler kent dışındaki geniş araziler, planlı hale getirilerek inşa ediliyor. Zamanında çok düşük yapılaşma alanlarına sahip olan gecekonduların arazilerinin yerleşime açılıp açılmayacağı tartışılmıştı. Ancak genellikle, kentin içersinde ve dışarısında, kente gerekli olan yeşil alanlara inşa edilmekte olan, üstelik çok yüksek yapılaşma alanlarına sahip sitelerin arazileri tartışılmamaktadır. Siteler, etrafı duvarlarla çevrili, kapısında güvenlik görevlilerinin bulunduğu, içersinde hoş çevre düzenlemeleri de olan yerleşimlerdir. Buralarda genellikle altyapı hizmetleri kamu idaresi tarafından sitenin kapısına kadar getirilmekte, site içersindeki arıza, hanelerin tüketimlerinin hesaplanması vs. konularda site yönetimleri yetkili kılınmaktadır. Yani site tek bir apartman gibi kabul edilmektedir. Yüzlerce hatta binlerce maliki olan bir sitede, bu konuların nasıl halledilebileceğinin hiç düşünülmediği bugün çıkan sorunlardan bellidir. Adeta günümüzün kendine özel gettoları denebilecek bu yerleşimlerde, kamu idaresi kendini kamunun ve idarenin dışına çekmektedir. Site içersinde yaşamakta olan insanlar adeta tiyatro dekoru havasındaki ortamdan bir süre sonra bıkmakta, kendilerini site dışına atmak istemektedirler. Ancak o zaman görmektedirler ki dışarıda gezecek çarşı, sokak yoktur. Zira site kültüründe alışveriş çarşılardan deği,l alışveriş merkezlerinden yapılmaktadır. Belirli merkezlerde bulunan alışveriş merkezlerine ise ancak araçlar vasıtası ile gidebilmek mümkündür. Diğer sitelere de girmek kendi sitelerine olduğu gibi yasaktır. Yaratılmak istenen bu yapay kültürün müziği, edebiyatı, sineması da yakında çıkacaktır kesinlikle.

Ülkemiz insanının yıllardır alışmış olduğu yerleşim şekli içersindeki çarşısı, esnafı, komşu sokağı ile oluşmuş olan mahalledir. Asırlardır oluşan mahalle yapısında kentin her tarafı insanların ortak alanıdır. Ayrıca mahalle yapısında kamu idaresi kentin her tarafındaki insanlarına hizmetlerini tek tek götürmek durumundadır. Çarşı ise mahallelinin alışveriş yaptığı, esnaf dükkanlarının bulunduğu caddedir. Mahalle ve çarşı kültüründe insanlar, her yerde serbestçe gezebilmekte, dolayısıyla birbirlerini tanıyabilmektedirler.

Bu anlamda konunun gelişimine bakarsak, gerek gecekonduların gerekse varoşların aslında mahalle kültürüne uygun oluştukları ortaya çıkmaktadır. Her ne kadar gecekondularda ve varoşlarda kaçak, ruhsatsız yapılaşma olmuşsa da, insanlar anonim olarak kendileri için yaşam alanları oluşturduklarında, insan doğasına aykırı davranamamaktadırlar. Buralarda sokaklar tüm toplumun kullanımına açık, esnafı, çarşısı ile insani ilişkiler canlı durumdadır. Birbiri ile ilişki çersindeki halk daha güçlü, daha güvenli, daha mutlu olabilmektedir.

Siteler, her ne kadar planlı, ruhsatlı da olsa, insanın doğasına aykırı yerleşimler olarak göze batmaktadırlar. Çok hoş peyzaj düzenlemeleri olan bahçesi de olsa, çok hoş iç mekanlara sahip konutları da olsa, duvarların içersinde yaşamak zorunluluğu insanları bıktırmaktadır. Örneğin: İşe gitmeyen kişiler buralarda yaşarken oldukça zorlanmaktadırlar. Ayrıca genellikle arsalarının bodrumları tamamen inşaat alanı olarak değerlendirilmektedir. Bu durum ise bahçelerde derine kök salamadıkları için ağaçların yetişememesine sebep olmaktadır. Dolayısıyla, bahçelerine çim ekilmekte ve ancak bodur bitkilerle süsleme yapılabilmektedir. Yakın gelecekte, kentlerimizde yıllardır kendiliğinden doğasına uygun bir şekilde oluşan ağaçları arboretumlarda görürsek şaşırmayalım.

Ülkemiz insanının yeşil alan kültüründe ise, çayır ve bu topraklara ait çeşit çeşit çınar, çitlenbik, at kestanesi, meşe, çeşitli meyve ağaçları bulunmaktadır. Siteler vasıtasıyla ülkemize getirilen kültürde çayır yerine çim , bize özgü ağaçlar yerine ise yurt dışından alınan, bu iklime uygun olmayan bir takım bodur ağaçlar bulunmaktadır.

Bugün halkımıza aşılanmak istenen site yaşamında, insanlar sadece kendi sitesinde yaşayanları tanıyabilmektedirler. Bu insanlar, zorlaşan yaşam şartları nedeniyle bir süre sonra birbirlerinden de haberdar olamamakta, kendi dünyalarına kapanmak zorunda kalmaktadırlar.

Özellikle varoşların oluştuğu zamanlarda kent yerleşimleri ile ilgili bazı gerçekçi öneriler de yapılmakta idi. Bunların başında kamu idaresinin planlı arsa üretmesi gelmekte idi. Bu öneri ile hareket edilerek, yapılaşma yapılması mümkün olan arazilerde, planlı arsalar üretilse ve kendi içlerindeki çarşılarıyla mahalleler yaratılsa idi, bugün daha sağlıklı yerleşimler olabilirdi.

Efes Antik Kenti kazıları başlıyor

2010-06-04T05:02:00.001-07:00

İzmir'in Selçuk ilçesindeki Efes Antik Kenti 2010 kazıları pazartesi günü Artemisyon bölgesinde başlayacak.

Avusturya Arkeoloji Enstitüsü Efes Kazıları Başkanı Doç. Dr. Sabine Ladstatter, gazetecilere yaptığı açıklamada, bu yıl Artemisyon ve Efes Limanı Nekropolü'ndeki kazılara ağırlık vereceklerini belirtti.

Efes'te yürütülen kazı çalışmalarında geçen yıl 11 ülkeden 174 bilim insanı ve 60'tan fazla işçi çalıştığını hatırlatan Doç. Dr. Ladstatter, bu yıl da sayıları geçen yıla yakın uluslararası büyük bir ekibin kazılara katılımının beklendiğini ifade etti.

Doç. Dr. Sabine Ladstatter, şunları kaydetti:
"Bu yıl en büyük yoğunluğu Artemisyon ve Efes Liman Nekropolü'nde gerçekleştireceğiz. Kazılara, Bilimsel Araştırma Fonu (FWF) önemli ölçüde destek verecek. Birkaç ay sürecek kazıların amacı, diğer bir mezar evinin yanı sıra mezar sırası ile Liman Nekropolü arasındaki alanı ortaya çıkarmaktır. Ayrıca liman alanında görünen tüm mezarların ölçümünün ve önceden hazırlanan jeofiziksel araştırmaların yapılması planlanmıştır. Arazi çalışmalarına ek olarak buluntu malzemesi incelenecektir. Bu çalışmaların odak noktasını 150'den fazla iskeletin, Göttingen'den gelecek uzman Alman ekip tarafından antropolojik analizlerinin yapılması oluşturmaktadır."

AYDINOĞULLARI BEYLİĞİ DÖNEMİNE AİT TÜRBE
Bu yılki Efes kazı çalışmaları çerçevesinde Artemision'un girişinde yer alan türbenin ilk defa detaylı incelemesinin yapılacağını da dile getiren Doç. Dr. Ladstatter, sözlerini şöyle sürdürdü:

"Bu yapının uzun kenarı 6,5 metredir. Kare şeklinde kubbeli yapının iyice temizlenmesinden sonra, dış duvar bloklarının bir bölümünün detaylı dokümanı çıkarıldı. Burada ayrıca iç kısımda iki mezar ve bunlara ait gelişigüzel yapılmış taş bir taban döşemesi ortaya çıkarılmıştır. Buluntular, benzer yapılardan yola çıkarak türbenin, daha önceden de tahmin edildiği gibi Anadolu'daki Beylikler dönemine ait olduğunu doğrulamıştır. Yapı, MS 1304-1425 yıllarında hüküm süren Aydınoğulları Beyliği dönemine aittir. Türbenin duvarlarının geçen zaman içerisinde hep yenilenmiş olması, sonradan yapılmış harçsız duvarların, girişi selden korumaması ve ayrıca türbenin yakınında zaman zaman mezarların yapılmış olması, türbenin önemini sürekli koruduğunu göstermektedir. Burası henüz kim olduğunu bilmediğimiz bir kişinin ziyaret edildiği bir tür yöresel küçük hac noktası olmuştur. Buluntularda, burada dua edilip, dileklerde bulunulup ibadet edildiğini saptadık."

Artemision'daki tribün ve etrafındaki alanın 2010 yılı kazılarının ana projesi olacağını anlatan Doç. Dr. Sabine Ladstatter, "Projede birkaç ay sürecek kazı çalışmaları ile detaylı ölçüm ve incelemeler öngörülmüştür. Yapının sadece kendisine yönelik değil aynı zamanda olasılıkla Orta Çağ'a kadar devam eden uzun kullanım tarihine yönelik yeni verilerin de elde edilmesi beklenmektedir. Tribünde yapılacak çalışmalarla 'karanlık yüzyıllara' (MS 7- 10. yy) ışık tutmak mümkün olabilecektir" dedi.

ÇUKUR İÇİ HÖYÜĞÜ
Doç. Dr. Ladstatter, Efes çevresindeki en eski yerleşimlerden biri olan "geçmişi 8 bin yıla kadar dayanan" Çukur İçi Höyüğü'nde yapılan kazılarda bulunan malzemenin bilimsel değerlendirmesinin bu yıl yapılacağını bildirdi.

Doç. Dr. Ladstatter, sözlerini şöyle sürdürdü:

"Efes'in yerleşim tarihi bugüne kadar tahmin edilenden yaklaşık 4 bin 500 yıl daha erken başlamaktadır. Yüz binlerce yıl aynı yerin yerleşim yeri olarak kullanılması sonucunda, üst üste masif kültür tabakaları (insanlar tarafından yapılan yığmalar) ve bunun sonucunda suni bir tepe oluşmuştur. (tel yerleşimi) Çukur İçi Höyüğü'ndeki şimdiye kadar bulunan en eski yerleşim 8000 yıl öncesine ait olup (yaklaşık MÖ 6200-6000) böylece Batı Anadolu Bölgesi ve Ege'den Güney Avrupa'nın Tuna Bölgesi'ne kadar uzanan alan içerisinde insanlığın evcil hayvanlar ve bitkilerle beraber yerleşik hayat sürdüğünün en eski belgesini oluşturmaktadır. Daha bu dönemde insanlık uzak bölgelerle geniş alanda bir değiş tokuş sistemini kurmuştur. Bunu, ele geçirilen ve analizleri yapılan Efes'e yüzlerce kilometre öteden ithal edilmiş ham maddeler kanıtlamaktadır. Yaklaşık 3000 yıl sonra, Tunç Çağı'nın başında da yerleşim geniş kapsamlı iletişim ağları içerisinde yer almış olmalıdır. Doğu kültürlerine ait ağırlık buluntuları ve ithal amaçlı bakır objelerin üretimi, Çukur İçi Höyüğü'nün bu dönemdeki önemini göstermektedir. Yüzyıllık bu yerleşik tarih, bilimin ilk kez Batı Anadolu'daki prehistorik toplumların varlıksal koşullarının sorgulanmasına olanak tanımaktadır."

Efes Kazı çalışmalarında, arkeolog ve prehistoryacılar dışında çok sayıda restoratör, mimar, antropolog, arkeozoolog, Bizans tarihçisi, nümizmat, epigraf, fotoğrafçı, jeodet, mekan planlamacısı, kimyacı, coğrafyacı ve jeologların görev aldığını hatırlatan Doç. Dr. Ladstatter, 2009 yılındaki 13 kazı projesinin yanı sıra, depolardaki çeşitli buluntular üzerinde ve arazide mimari araştırmaların yapıldığını, Yamaç Evler, Antik Tiyatro ve Efes'in tüm şehir alanında yoğun restorasyon projelerinin gerçekleştirildiğini vurguladı.

Balkanlar'ı yeniden keşfetme vakti!

2010-06-04T05:01:00.002-07:00

Kosova'da en fazla Türk'ün yaşadığı Prizren şehrinden bir görüntü. Balkan köyleri ve şehirleri, insanın damağında bir Anadolu tadı bırakıyor. İnsan adeta kendini evinde hissediyor. Prizren'de, Ohri'de, Kalkandelen'de, Manastır'da ve Üsküp'te sokakları dolaşırken, bölgenin neden 'evlad-ı fatihan' olduğunu daha iyi idrak ediyorsunuz. Bütün yıkıma ve yalnızlıklarına rağmen Balkanlar'da hâlâ Osmanlı ruhu hakimiyetini sürdürüyor...

Daha önce yolu düşenler elbette bilir ama bu coğrafyaya ilk kez gidenler için manzara gerçekten şaşırtıcı. Otobüsün geçtiği toprakların herhangi bir Anadolu güzergâhından hiç farkı yok. Şehirler bir yana, yol kenarındaki köylerde yükselen camiler, minareler insana kendini evinde hissettirmeye yetiyor. Orada geçirdiğiniz her saatte, uğradığınız her mekânda, bölgenin bizim için neden, 'evlad-ı fatihan' olduğunu daha iyi idrak etmeniz kaçınılmaz. Büyük bir mirasın üzerinde yükselen Balkanlar, bugün Osmanlı izlerini, başka bir deyişle Fatih'in evlatlarının ruhunu hissettiriyor ziyaretçilerine... Bir asırlık yıkıma, tahribata ve bütün olumsuzluklara rağmen...

Tur operatörlerinin yeni gözdesi artık Balkan coğrafyası. Elbette bu bölge yeni keşfedilmiyor. Turizmciler gerek doğal güzellikleri, gerekse tarihi dokusuyla bölgenin ne kadar ilgi görebileceğinin farkındaydı zaten. Ancak Pronto Tur Yönetim Kurulu Başkanı Ali Onaran'ın ifadesiyle, bir bölgenin bilinmesi turizm için tek başına yeterli değil. Ne kadar cazip bir yer olursa olsun, hizmet kalitesi, servis kalitesi iyi değilse; oteller, lokantalar hatta yollar kötüyse turistler memnun olmayacak demektir. Bu açıdan en cazip turizm bölgesinin bile ilgi görebilmesi için hizmet kalitesinde belirli seviyede olması şart. Balkanlar'ın son yıllarda tur paketlerine girmesinin sebebi de, artık bu bölgelerin 'gidilebilir' yerler haline gelmesi. Pronto Tur'un Balkanlar için 17 ayrı paketi var. Bu noktaya gelinmesinde elbette turizmcilerin gayretlerini atlamamak gerekiyor. Şimdi gelelim, turizmi yeni öğrenen bu coğrafyanın saklı hazinelerine...

Prizren'deki Osmanlı mührü
Hukuki statüsünü kazanmasına rağmen, henüz özerk cumhuriyetten devlet olmaya tam anlamıyla geçememiş bir ülke Kosova. Nüfusu 2 milyon ve en yaygın konuşulan dillerden biri Türkçe. Yugoslavya'nın 6 federal cumhuriyetinden biri olan Kosova, 15 Haziran 1989'da Sırp lider Miloseviç tarafından Sırbistan'a ilhak edildi. 15 Haziran'ın Sırplar için elbette tarihten gelen özel bir anlamı var. 15 Haziran 1389, Sultan 1. Murat'ın savaş meydanında gezerken yaralı bir Sırp askeri tarafından şehit edildiği gün. Sırplar 15 Haziran'ı 'diriliş günü' olarak kutluyor. Kosova'nın ilhakından sonra buradaki Arnavutların katledilmeye başlanmasıyla 1996'da Kosova Kurtuluş Ordusu (UÇK) kuruluyor. UÇK, 1998'e kadar direnişini sürdürüyor. Devamında gelen NATO müdahalesi, 1999'da Belgrad'ın bombalanması ve Sırpların geri çekilmesiyle, iç savaş yüzünden göç etmek zorunda kalan 750 bin Arnavut'un geri dönüş süreci yaşanıyor. 1999-2008 arası BM denetiminde kalan Kosova, Şubat 2008'de bağımsızlığını ilan ediyor. Kosova, 1 Ocak 2010 tarihinde Avrupa Birliği'nde serbest dolaşım hakkı kazanmış ve Türkiye'ye vize uygulamayan bir ülke.

Kosova'da Türk turistler için en ilginç şehir ise kuşkusuz Prizren. 150 bin nüfuslu Prizren'de 25 bin Türk yaşıyor. Bunlar genellikle Osmanlı döneminde Rize, Trabzon, Karaman ve Bursa'dan göçle gelenler. Türklerin konuşmalarında Karadeniz şivesi hakim. Prizren, Osmanlı bakiyesi olma özelliğini size iliklerinize kadar hissettiriyor. Şehrin tam ortasından geçen nehirdeki taş köprü, halen restorasyonunu Tika'nın yürüttüğü tarihi Sinan Paşa ve Bayraklı camileri, adeta Osmanlı mührü gibi duruyor. Fatih Sultan Mehmet'in ordusuyla namaz kıldığı namazgâhı da unutmamak lazım elbette. Rehberimiz, Makedonya Gostivar doğumlu bir Balkan Türk'ü, Seyfettin Kurtiş. Ailesiyle birlikte 1987'de Türkiye'ye göç etmiş. Kendisi şu anda Arnavutluk Tiran'da yaşıyor. Onun tespitlerine göre Prizren tam bir hoşgörü şehri. Burada her din ve kültür kendine güvenli bir yaşam alanı bulabiliyor. Bu sebepten olsa gerek, iç savaşta en az kayıp veren şehir konumunda. Kosova'da bağımsızlık savaşı sırasında şehit düşen Müslüman UÇK askerleri adına, tam şehit düştükleri noktalara anıtlar dikilmiş. Mezarları şehitlikte olsa da, anıtlar bağımsızlık duygusunu diri tutmaya yetiyor.

Bir Balkan masalı; Ohrid
Prizren'den sonra sınırı geçip Makedonya'ya giriyoruz. İlk hedefimiz, aynı isimle anılan gölün kenarında kurulu Ohrid şehri. Türkiye'de daha çok Ohri diye biliniyor. Ohrid gölünün bir tarafı Makedonya, diğer tarafı Arnavutluk. Makedonya da eski Yugoslavya cumhuriyetlerinden. 2,1 milyonluk bir nüfusa sahip. Nüfusun yüzde 64'ü Makedon, yüzde 25'i Arnavut; yüzde 5'e yakın da Türk yaşıyor. Bu şirin kıyı kasabasındaki Çınar Meydanı, adını 600 yıllık çınardan alıyor. Seyfettin Kurtiş, Ohrid'in 'küçük Kudüs' diye de anıldığını söylüyor. Çünkü bu şirin sahil kasabasında yüzlerce kilise, cami ve havra bulunuyor. En dikkat çekici yapılardan biri, Çınar Meydanı'nın hemen karşısında bulunan Halveti Tekkesi. Tekke içindeki caminin imamını Diyanet İşleri Başkanlığı atıyor. Bu arada, Slav ülkelerinin kullandığı Kiril alfabesinin mucidi Kiril ve Metody kardeşlerin de Ohrid doğumlu olduklarını ve alfabelerini burada hazırladıklarını öğreniyoruz. Şehir 1979'dan beri UNESCO korumasında. Atv'nin ünlü 'Elveda Rumeli' dizisinin bazı bölümleri de burada çekilmiş. Dizideki meşhur Kaymakam konağı da bu şehirde bulunuyor. Ohrid, göl kıyısındaki muhteşem tabiat güzelliklerini, tarih ve kültürle birleştirmiş bir Balkan masalı adeta...

Ohrid'den sonra yolumuz Makedonların Bitola dedikleri Manastır'a düşüyor. Manastır'da, Atatürk'ün mezun olduğu Manastır Askeri İdadisi, ilk görülmesi gereken yer. Burası halen bir müze. Bir bölüm ise tamamen Türkiye ve Atatürk'e ayrılmış. 1392'de Timurtaş Bey'in fethettiği Manastır, 520 yıl Osmanlı idaresinde kaldıktan sonra, 1912'de kaybedilmiş. Bu kaybediş hüznü de halen devam ediyor aslında. Bütün Makedonya'da olduğu gibi buradaki Osmanlı eserleri de son derece mahzun ve yalnız. Osmanlı'dan kalma Yenicami ya da diğer adıyla Mehmet Efendi Camii 1999'daki iç karışıklıkta kundaklanmış ve bir daha da ibadete açılmamış. Ziyarete kapalı ve tamirata da izin verilmiyor. Makedonyalı Müslümanlar caminin geleceğinden endişeli.

Manastır Yenicamii'de yaşadığımız hüzün, Tetovo yani Kalkandelen'e geldiğimizde biraz olsun hafifliyor. Türklerin yoğun yaşadığı bu şehirde bulunan Alaca ya da diğer adıyla Paşa Camii, mimari yapısıyla görenleri kendine hayran bırakıyor. Camiyi, Hurşüde ve Mensure adında iki kız kardeş yaptırmış. Caminin özellikle iç ve dış süslemeleri hayranlık uyandıracak kadar özgün. Benzerlerine çok az rastlanan Alaca Camii, üç adet yarım balkon şeklindeki mahfili ve ön tarafta saf beyaz mermerden yapılı minber ve mihrabı ile göz kamaştırıyor. Kalkandelen'e yolu düşenlerin mutlaka görmesi gereken iki yerden biri Alaca Camii. İkinci yer ise Harabati Baba Tekkesi. 1375'te Kalkandelen'i fetheden Recep Paşa'nın verem olan kızı Fatma Hanım için yaptırdığı tekke aynı zamanda bir hayrat ve hastane. Harabati'den kasıt, harap durumdaki insanlara yardım etmek. Tekkede gönüllü temizlik ve bakım işleri yapan İsmet Amca, "4 yaşımda bu tekkeye ilk kez geldim ve 70 senedir ayrılmadım." diyor. Harabati Baba Tekkesi'nde cami ve Bektaşi Tekkesi yan yana bulunuyor.

Makedonya'da son durak, başkent Üsküp. 700 bin nüfuslu, hızlı büyüyen ve Vardar nehrinin iki bölüme ayırdığı bir şehir Üsküp. Osmanlı'nın Balkanlar'da en fazla yatırım yaptığı şehirlerden. Şehrin iki yakasını birbirine bağlayan Fatih Sultan Mehmet Köprüsü tam bir Mimar Sinan eseri. Üsküp Yahya Kemal'in de memleketi. Burada faaliyet gösteren Türk okullarına da, ona saygının gereği Yahya Kemal Kolejleri adı verilmiş. Osmanlı'nın Üsküp'te kurduğu kervansaray, han, hamam ve camilerden oluşan toplam 300 eserinden bugün sadece 3'ü ayakta. Kurşunlu Han, Yiğit Yahya Camii ve Fatih Köprüsü, Üsküp'ün tarihi kimliğini hatırlatmaya devam ediyor ziyaretçilere...

Kalkandelen'de bulunan Alaca Cami benzersiz bir mimariye sahip

Üsküp'te Fatih Sultan Mehmet Köprüsü

Ohri Gölü'nden bir enstantane

Ohri'nin tarihî evleri Unesco korumasında

Ayvalık sizi bekliyor

2010-06-04T05:01:00.000-07:00

Balıkesir'in bu şirin ilçesi, şefkatli bir anne gibi kollarını açmış, deniz ve otlardan gelen muhteşem mutfağı, eşsiz gün batımı, doğal ve tarihi güzellikleri, sıcakkanlı insanları ile konuklarını karşılıyor.

Görmeden önce yalnızca çağrışım ve hayallerle zihnimizde canlandırdığımız kentler, gidip gördükten sonra türlü anılarla belleğimize yerleşir. Yola çıkma hazırlığında o kenti hayal etmek ise, yolculuğun en keyifli kısımlarından biri olsa gerek. Bu yaz görmek istediğiniz yer Ayvalık'sa onun öyküsünü bütünleştirmek için bilinmesi gerekenleri bu yazıda bulacaksınız.

Ayvalık'a deniz yolu ile ulaşım ne yazık ki yok. Ahmet Yorulmaz'ın 'Ayvalık'ı gezerken' adlı kitabında Cumhuriyet kurulduktan sonra 1952 yılına kadar haftada iki kez İstanbul'dan kalkan vapurların Ayvalık'a ulaştığını okumuş ve günümüzde deniz yolculuğu yapılamadığına hayıflanmış olabilirsiniz. Deniz yolu ulaşımının sadece uluslar arası ticarete değil gündelik yaşama da sızması dileğiyle Ayvalık'a, Türkiye'nin önemli antik kentleri Efes-Bergama-Truva transit yolu üzerinde olması nedeniyle ulaşımın kolay olduğunu hatırlatalım. Balıkesir'in ilçesi Ayvalık, karayolu ile İzmir'e 155, Bursa'ya 277, Bandırma'ya 225 km, Çanakkale'ye 167, Ankara'ya 657, Bergama'ya 45, Efes'e 239 kilometre mesafede bulunuyor. İlçeye hemen hemen tüm büyük şehirlerden direkt otobüs seferleri bulunuyor. Havayolunu tercih edenler ise uçakla Balıkesir ya da İzmir'e gelip ilçeye karayolu ile ulaşabilir.

Gelmek kolay gitmek zor
Ayvalık'a ulaşmak kolay ama bir kez gördükten sonra ayrılmak zor. Çünkü sadece doğal güzellikleri, denizi, kumu, güneşi değil adı bile gizemli bir dünyaya sürüklüyor insanı. Bazı kaynaklarda adını yabani ayva'dan aldığı, kimilerince bir midye türü olan ve yörede bulunan (Kidonia) Ayvada'dan veya ilk yerleşenlerin Midilli'nin Kydona köyünden gelmesiyle bu adı edindiği söyleniyor. Araştırmacılar ismin nereden kaynaklandığına dair yanıt aramaya devam ediyor.

Apollon'dan bugüne
Antikçağ'da Hekatonisa ismi verilen Ayvalık Adaları, kente geldiğinizde size Ali Bey (Cunda) ve Tavuk adası olarak ufak ufak yüzünü gösterecek.

Adaların Hekatonisa isminin babası, Nesos antik kentinin baş tanrısı olan ve Hekatos olarak da anılan Apollon. Apollon Adaları'nda Nesos dışında Chalkis, Pordoselene ve Kydonia adlı antik yerleşmeler olduğundan bahseden kaynaklar Chalkis, Pordoselene ve Nasos'tan çok söz etmelerine karşılık, Kydonia (bugünkü Ayvalık) hakkında fazla bilgi vermiyor. Bu dört antik kentten Chalkis ve Pordoselene yok olmuş, Kydonia ve Nesos ise Ayvalık ve Cunda (Alibey) olarak günümüze ulaşmış.

Bu devirlere ait olduğu düşünülen çanak çömlek parçalarına sıkça rastlayan Ayvalıklılar bölgede ciddi bir arkeolojik kazı yapılmasını bekliyor.

Denizden gelen lezzetler
Deniz kıyısını kendine mekan edinen Ayvalık mutafağının önemli bölümü deniz ürünlerindan oluşuyor.

'Papalina' sı da artık kendisi kadar ünlü olan Ayvalık'ta sahil kesiminde, Alibey Adası'nda yan yana dizili restoranlarda balık ve deniz ürünlerine daha önce hiç tatmadığınız şekilde rastlayacaksınız.

Dillere yerleşen 'Rakı, balık, Ayvalık' deyişini doğrulamak mümkün tabii ama Ayvalık'ın nefaseti ve inceliği ile bilinen zeytinyağı ile yapılmış yemeklerini es geçmeden. Türlü otların ve tencere ev yemeklerinin rahatlıkla bulanabileceği Ayvalık'ta, beğendiğiniz ot yemeklerini yapmak için gitmeden 'Perşembe Pazarı'na mutlaka uğrayın.

Tost ve çay molası
İlçede eşyalarınızı otele attıktan sonra sahil kesimindeki çay bahçelerinde bir Ayvalık tostu ile açlığınızı yatıştırdıktan sonra sahilde bir yürüyüş yapabilir- ki demli çayınızı veya kahvenizi de çay bahçelerinde yudumlayabilir- ya da ilçenin tarihi geçidi andıran ara sokaklarına sapabilirsiniz.

Ayvalık'ı tanımak için bu sadece bir başlangıç olur. Daha 'Perşembe Pazarı'ndan alışveriş yapılacak, Altınova, Küçükköy beldelerine gidilecek, Sarımsaklının eşsiz kumsalında güneşlenilip Ege'nin serin sularında yüzülecek, gemi turları ile Türkiye'nin en büyük Tabiat Parkı olan Ayvalık Adaları Tabiat Parkı gezilecek, su altının güzellikleri keşfedilecek. Gün batımında Şeytan Sofrası'na çıkılıp, akşam Cunda'da güzel bir yemek yenecek. Yani yapılacak çok şey olacak Ayvalık'a geldiğinizde.

Tarihi evlerde kalabilirsiniz
İlkçağ'da Misya, Hititler, Frigler, Lidya, ortaçağda Roma İmparatorluğu, 14. yüzyıl'dan itibaren de Osmanlı İmparatorluğu egemenliğine giren Ayvalık'ın en parlak döneminin 19. ve 20 yüzyıl olduğunu yazıyor kaynaklar. Bunu ilçeye gelince de gözlemlemek mümkün. Fabrikalar ve muazzam uzunlukta bacaları, tarihi evlerin birbirinden güzel işlemeleri o parlak dönem hakkında birer ipucu.

Gelmeden önce rezervasyon yaptırmadıysanız kalacak yer ayarlamak için Ayvalık Turizm Danışma Müdürlüğü'ne ulaşmanız, gereken bilgileri edinmenizi sağlayacak. Otellerin yanı sıra tarihi evlerde günlerinizi geçirme fırsatı verecek pansiyonların da ilçe merkezinde bulunduğunu hatırlatalım.

Adalara hergün gezi var
Deniz tutkunlarının gözdesi olan Ayvalık'ta adalara yapılan günü birlik turlar ilgi çekiyor. İlçenin güneyinde yer alan 12 adayı görme fırsatını kaçırmak istemeyen tatilciler, gemiler önünde uzun kuyruklar oluşturuyor. Kızıldeniz'e rakip çıktığından beri dalgıçların gözdesi olan ilçe suları, gezi düzenleyen teknelerde her gün yüzlerce kişiyi ağırlıyor. Turlar 11.00-18.30 saatleri arasında düzenleniyor. İlçe merkezinden tura başlayan yatlar, Tavuk, Hasır, Çıplak, Taş, Tavşan, Çiçek, Melina, Yellice,Yumurta, Maden, Küçük Maden ve Yalnız adaya uğruyor.

Lor tatlısını yemelisiniz
Ayvalık'ın marka değerleri olan tost, lor tatlısı ve leblebi tescillenmeyi bekliyor. Özel olarak hazırlanan ürünler yurt içi ve yurt dışı fuarlarında ilçeyi temsil ederken yöreye gelen yerli yabancı turistler, bu lezzetleri tatmadan Ayvalık'tan ayrılmıyor.

Ekşi mayadan ekmeği, yöreye has özel tulum peyniri, salam, sosis, mayonez, ketçap, turşu ve domates ile yapılan Ayvalık tostu, değişik illerde açılan şubeler ile gittikçe yaygınlaştı. Ayvalık Belediye Başkanı Hasan Bülent Türközen'in girişimleri ile 2004 yılında başlatılan tescil süreci devam ederken Ayvalık Tostu ülke çapındaki ününü artırıyor. Ayvalık yöresine has özellikler taşıyan lezzetlerden biri de lor tatlısı. Lor peynirinden yapılan tatlı, şerbetine rağmen hafif ve güzel tadıyla yerli, yabancı turistlerin ilgisini çekiyor.

İstanbul sanata doyacak

2010-06-04T05:00:00.003-07:00

2010 Avrupa Kültür Başkenti İstanbul, önümüzdeki dönemde birçok sergi, konser ve yeni oyuna ev sahipliği yapacak.

Sabancı Üniversitesi Sakıp Sabancı Müzesi (SSM), 5 Haziran-4 Eylül tarihleri arasında "Efsane İstanbul: Bizantion'dan İstanbul'a-Bir Başkentin 8000 yılı" başlıklı sergiye ev sahipliği yapacak.

Sakıp Sabancı Müzesi'nin İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı ve Sabancı Holding sponsorluğunda düzenlediği sergi, İstanbul'un, Marmaray Projesi kapsamındaki Yenikapı kazılarıyla daha da geriye giden 8000 yıllık eşsiz tarihini, 500'ü aşkın eserle göz önüne serecek.

Sergi, Bizantion'dan Nea Roma'ya, Constantinopolis'ten İstanbul'a; Bizans ve Osmanlı İmparatorluklarına başkentlik yapmış kentin görkemli tarihine ışık tutacak. Ticaret, hediye ve 4. Haçlı Seferi'nde olduğu gibi yağma yoluyla çeşitli ülkelere dağılmış hazineler sergide bir araya getirilecek.

Sergi; İngiltere, Almanya, Fransa, İtalya, Vatikan, Macaristan, Yunanistan, Avusturya, Belçika, Hollanda, İrlanda, Katar, Portekiz ve Rusya'daki önde gelen kurumlardan seçilen eserlere kapılarını açacak. Sergide, ayrıca Türkiye'deki devlet müzeleri ile özel müze ve koleksiyonlardan seçilen eserler de yer alacak.

Yurt dışından 39, Türkiye'den 19 olmak üzere toplam 58 müzeden seçilen geniş yelpazedeki eserler, sergi aracılığıyla ilk kez bir arada sunulacak.

Sergide; İstanbul'un bir Roma garnizonu iken Doğu ve Batı Roma'nın ayrılmasından sonra giderek başkente dönüşmesi, Doğu Roma İmparatorluğu'nun gelişme, duraklama ve çöküş evrelerinden sonra 1453 yılında Osmanlılar tarafından fethedilmesiyle yeni bir doğuşa sahne olması anlatılacak.

İmparatorluk başkenti İstanbul'un Avrupa tarihiyle özdeşleşen geçmişinin parlak ve çalkantılı evreleri yansıtılacağı sergide, şehrin devraldığı çeşitli din ve inanç mirasının oluşturduğu zengin gelenek tanıtılacak.

HAYDARPAŞA'DA BAHAR
İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı Sahne ve Gösteri Sanatları Yönetmenliğinin merkez projelerinden "Haydarpaşa Garı'nda Bahar" etkinliği yarın başlayacak.

"Nazım Hikmet" ve "Göç" temalı etkinlikler dizisinde Haydarpaşa Garı 4 gün boyunca sanatın İstanbul'daki kalbi olacak.

Tiyatro oyunları, dans performansları, film gösterimleri, konserler ve şiir okumalarından oluşan program, tüm İstanbullu sanatseverler tarafından ücretsiz takip edilebilecek.

Etkinlikler kapsamında kentin 8 bin 500 yıllık tarihinde İstanbul'u İstanbul yapan hikayeleri ve sembolik anlatımları, görkemli bir görsel animasyonla 4 gece boyunca Haydarpaşa Garı'nın Kadıköy'e bakan cephesini perde yapılarak İstanbullularla buluşturulacak.

Müzik ve Opera Yönetmenliğinin Z Müzik Yapım'ın yöneticilerinden Nilüfer Saltık ile birlikte hayata geçirdiği "Eski İstanbul Sokak Eğlencesi Laterna" İstanbul'un farklı semtlerinin caddelerinde, meydanlarında yüz yıldır kimselerin görmediği, hatırlamadığı müzik kutusu laternaya yeniden hayat verecek.

Laterna, eski İstanbul şarkılarından oluşan özel repertuvarı, müzisyenler, dansçılar, eski İstanbul ikramları ve hatıra fotoğraf çekimi ile Taksim Meydanı, Tünel, Galata, Kuledibi, Dolmabahçe Çay Bahçesi, Karaköy İskelesi, Ayasofya Müzesi önü, Haydarpaşa, Şaşkınbakkal ve Adalar'da yerini alacak.

Katılımın ücretsiz olacağı etkinlikler, 8-12 Haziran tarihlerinde gerçekleştirilecek.

MÜZİK FESTİVALİ
İstanbul Kültür Sanat Vakfı tarafından İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansının katkıları ve Borusan Holding sponsorluğunda düzenlenen 38. Uluslararası İstanbul Müzik Festivali'nin açılış töreni yarın Aya İrini Müzesi'nde yapılacak.

Açılış konserinde şef Gürer Aykal yönetimindeki Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası, 13 yaşındaki küçük keman virtüozu Elvin Hoxha Ganiyev'e eşlik edecek.

Küçük sanatçı, Wieniawski'nin 2 numaralı keman konçertosu ile müzikseverleri selamlayacak.

Konserde festivalin "onur ödülü"ne layık bulunan Yalçın Tura'nın "Anadolu'dan" adlı orkestra süitinin dünya prömiyeri de gerçekleştirilecek. İstanbul Müzik Festivali, 30 Hazirana kadar kentte müzik rüzgarı estirecek.

Estonyalı besteci Arvo Part'ın İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı ve 2011 yılında Avrupa Kültür Başkenti unvanını taşıyacak Estonya'nın Tallin kentinin anlaşması üzerine bestelediği "Adem'in Yakarışı" adlı eserin dünya prömiyeri 7 Haziranda Aya İrini Müzesi'nde izlenebilecek.

İki Avrupa kültür başkentinin son derece anlamlı iş birliğinden ortaya çıkan "Adem'in Yakarışı", 38. Uluslararası İstanbul Müzik Festivali kapsamında sanatseverlerle buluşacak.

5. ULUSLARARASI ÖĞRENCİ TRİENALİ
İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansının katkılarıyla ve Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi tarafından düzenlenen 5. Uluslararası Öğrenci Trienali, 8-9 Haziranda yapılacak.

46 ülke ve 94 sanat ve tasarım eğitim kurumundan 500'e yakın öğrencinin katılacağı etkinlikler kapsamında, Marmara Üniversitesinde "Batının Doğusu Doğunun Batısı: Sanat ve Tasarımda Yeni Yaklaşımlar" konulu sempozyum düzenlenecek.

Bu arada, Buğday Ekolojik Yaşamı Destekleme Derneği ve Şişli Belediyesi iş birliğiyle yürütülen "İstanbul %100 Ekolojik Pazarın Geliştirilmesi ve Tüketici Bilinçlendirme" projesi kapsamında her cumartesi Feriköy'de ekolojik pazar kuruluyor.

Uluslararası Mevlana Vakfı tarafından düzenlenen "Mevlevi Kültürü Anlatımı" konulu sohbet toplantısı 5 Haziranda Yenikapı Mevlevihanesi'nde gerçekleştirilecek. Toplantıda, Mevlana'nın ölümsüz eseri Mesnevi'den bölümler tartışılacak.

Düzce'de çilek projesi alanına konut yapılacak

2010-06-04T05:00:00.001-07:00

Düzce'nin Çamköy Mahallesi'nde yapılan ve ciddi oranda gelir elde edilen çilek projesinin yapıldığı alana Roman vatandaşlar için konutların yapılması planlanıyor. Konu, İl Genel Meclisi Haziran Ayı 3. Birleşiminde ele alındı.

Çamköy'deki vatandaşların gelir elde etmesini sağlayan çilek projesinde verim alınmaya başlamışken projenin son bulma ihtimali ortaya çıktı. İl Genel Meclisi'nin 3. birleşiminde çilek üretiminin yapıldığı alana Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'ın gündeme getirdiği Roman vatandaşlar için yapılacak konutların yapılması bekleniyor.

Konu ile ilgili hazırlanan önerge Meclise sunulurken önergede şu ifadeler yer alıyor:

"İdaremize ait Düzce merkez Çamköy'ü hudutları dahilinde bulunan 159 nolu parselde kayıtlı bulunan 33 bin 720 metrekare yüzölçümlü taşınmazın Roman vatandaşlarımıza yönelik olarak konut üretilmek üzere toplu konut idaresi başkanlığına bedelsiz devrine ilişkin İl Özel İdaresi'nin görüşü istenmiş, Roman vatandaşlara konut üretilmesi amacı ile yapılacak projenin gerçekleştirilmesi durumunda 159 nolu parselin toplu konut idaresi başkanlığına devredilmesi Valiliğimizce uygun görülmüştür. Valiliğimizce uygun görülen bu parselin toplu konut idaresi başkanlığına devredilmesi için İl Genel Meclisi kararı alınması gerekmektedir"

Meclise sunulan önerge oy birliğiyle kabul edilirken önerge Bayındırlık ve Bütçe Komisyonu'na havale edildi. Komisyonda görüşülen önergenin kabul edilmesi halinde Çamköy'de çilek üretimi yapılan alanda konutlar yapılacak ve çilek üretimi yapılması için başka bir alan aranacak.

Maracana'nın yenilenmesi 400 milyon dolar

2010-06-04T04:59:00.002-07:00

Brezilya'da 2014'te düzenlenecek Dünya Kupası'na hazırlanılan Rio De Janeiro'daki Maracana Stadı'nın onarım çalışmaları için yaklaşık 400 milyon dolar harcanacak.

Rio De Janeiro Eyaleti Spor ve Turizm Bakanı Marcia Lins, O Globo gazetesine yaptığı açıklamada, yenileme ve onarım çalışmalarının 2 ay sonra başlayacağını ve 2012'nin Aralık ayında sona ereceğini belirtti.

Lins, 60 yıl önce inşa edilen Maracana'daki çalışmaların toplam maliyetinin 393 milyon dolar olacağını ve stadın 2013'teki Konfederasyon Kupası'na hazır olacağını söyledi.

1950'deki Dünya Kupası'nda 200 bin seyirci kapasiteli olan Maracana'nın şu anki kapasitesi 82 bin 238. Bu kapasitenin onarım ve yenileme çalışmalarıyla 90 bine çıkarılması planlanıyor.

Müze Agora'da kurulacak

2010-06-04T04:59:00.000-07:00

Ege Medeniyetler Müzesi'nin, Agora Ören Yeri'nin üstündeki alanda kurulacağını belirten Demirtaş, "Yer sorunu bitti. Şimdi Büyükşehir'in kamulaştırma yaparak araziyi elde etmesi gerekiyor" dedi.

İzmir Ticaret Odası Yönetim Kurulu Başkanı Ekrem Demirtaş, Ege Medeniyetler Müzesi'nin, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın kararıyla Agora Ören Yeri'nin üstünde ve Kadifekale'nin alt kısmında kalan alanda kurulacağını açıkladı.

Kültür ve Turizm Bakanlığı'na bağlı Kültür Varlıkları Müzeler Genel Müdürü Murat Süslü ile önceki gün görüştüğünü açıklayan Demirtaş, "Sayın Genel Müdür bu konuda bir yazıyı İzmir'deki yetkili kuruluşlara gönderdiğini söyledi. Müze açısından yer sorunu yok artık. Bundan sonra İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin kamulaştırma yaparak yeri elde etmesi gerekiyor" dedi.

Sertifika programı
İzmir Ticaret Odası ve İzmir Rehberler Odası'nın işbirliği ile İzmir'deki ilköğretim öğrencilerine yönelik yapılan Müze Eğitim Projesi, İTO Ticaret Tarihi Müzesi'nde gerçekleşen tören ile tamamlandı. Proje kapsamında, İzmir'deki 16 okulda yaklaşık 1200 öğrenciye, İzmir tarihinin akılda kalacak şekilde öğretilmesi amacıyla yaratıcı drama tekniği ile eğitim verildi. İlköğretim öğrencilerine katılım belgesini veren Demirtaş, "İlköğretim öğrencilerine, sanat, arkeoloji, tarih ve kültürel miras bilinci vermek amacıyla İzmir Rehberler Odası işbirliğiyle projeyi hayata geçirdik. Rehberler Odası bu proje için 52 rehbere yaratıcı drama ve pedagojik eğitim içeren özel bir sertifika programı verdi. Özel eğitimli rehberler, eğitimin ilk gününde sınıf ortamında çeşitli oyunlar ile öğrencilere bilgi aktarırken, eğitimin ikinci gününde ise Agora, İzmir Arkeoloji Müzesi ve İzmir Ticaret Tarihi Müzesi gezildi" diye konuştu.

Kent için önemli
Marka olan kentlerin, müzeleriyle de bu özelliği kazandığını ifade eden Demirtaş, "O nedenle bir kentte ne kadar çok müze olursa o kentin tarihi ve kültürü o oranda ortaya çıkar. Turistik yönü de önem kazanır. Konak Belediyesi bu konuda çalışıyor. Biz de ticaret müzesi ile buna katkı koyduk. Oda olarak Reji Projesi ile de müzeye katkı koyacağız. Orada önemli sergi salonları olacak" dedi.

Geçtiğimiz ay yapılan İzmir Ekonomik Kalkınma Koordinasyon Kurulu'nda müze yeri konusu gündeme gelmiş, Kurul bünyesinde oluşturulan Müze Komitesi üyeleri, alternatif yerler üzerinde durmuştu. Agora'daki kazılarda bulunacak tarihi eserlerin müze yapımını geciktirebileceği düşüncesini dile getiren komite üyeleri, Halkapınar'daki eski Sümerbank Fabrikası, eski Devlet Güvenlik Mahkemesi binasının arka bölümünü ve Kültürpark'ı müze yeri için önermişti. Kurul, alternatif yerlerin Müzeler Genel Müdürlüğü'ne önerilmesini kararlaştırmıştı.

Esnafa poşet için 2 yıl verilsin
Konak Belediyesi'nin naylon poşet kullanımını yasaklama kararının çevre açısından olumlu olduğunu ancak esnafı sıkıntıya sokacağını belirten İTO Başkanı Demirtaş, "Hemen yasaklanması, bunları üretmiş ve stoklamış işletmeleri sıkıntıda bırakır. En az 2 yıllık geçiş süreci olmalı. Hemen bugünden yarına uygulanmamalı" dedi.

Kentsel dönüşüm yapılacak alanlar...

2010-06-04T04:58:00.001-07:00

Büyükşehir belediyelerinin kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri uygulayacağı alanları genişletmeyi öngören kanun teklifi TBMM İçişleri Komisyonunda kabul edildi.

Belediye Kanunu'nda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun Teklifi, alt komisyon metni üzerinden görüşüldü.

Teklifin tümü üzerinde söz alan MHP Gaziantep Milletvekili Hasan Özdemir, öngörülen düzenlemelerle büyükşehir belediyelerinin çekişme içinde olduğu ilçe belediyelerinin binasına bile el koyup kentsel dönüşüm alanı ilan edebileceğini öne sürdü.

BDP Muş Milletvekili Nuri Yaman, teklifle Ankara'nın soluk aldığı yeşil alanların kentsel dönüşüm alanı içine sokularak, ''yağma edilebileceğini'' iddia etti.

CHP Bartın Milletvekili Rıza Yalçınkaya, teklifin Anayasa'ya aykırılıklar içerdiğini ileri sürerek, bu aykırılıkların belirlenmesi için teklifin Anayasa Komisyonunda da görüşülmesini istedi.

AK Parti Çankırı Milletvekili Nurettin Akman, geçmişte Ankara'nın Mamak ve Keçiören başta olmak üzere bazı ilçelerindeki mahallelerin köy görünümünde olduğunu söyledi. Ancak yapılan kentsel dönüşüm projeleri ile bu yerlerin çehresinin değiştiğini ifade eden Akman, Esenboğa Havalimanı yolundaki gecekonduların yıkılarak yerlerine yeşil alan ve modern binalar yapıldığını kaydetti.

''Bir kanun, bir kişinin isteğiyle çıkmaz"
Teklifin görüşüldüğü alt komisyonun başkanlığını yapan AK Parti İstanbul Milletvekili Feyzullah Kıyıklık, çalışmaları kapsamında dinlenilmesi gereken herkesin bilgisine başvurduklarını söyledi.

Kıyıklık, şöyle konuştu:

''Bir kanun, bir kişinin isteğiyle çıkmaz; ne Ankara ne İstanbul ne de başka bir belediye başkanı için çıkmaz. Çünkü o başkanlar oralara sahip değildir, oraların sadece başkanlarıdır. Hep Ankara Büyükşehir Belediyesi diyorsunuz. Bugün, İzmir Büyükşehir Belediyesi de var. Kendi mülkünü mü geliştiriyor o başkanlar? O başkanlar şehri güzelleştirmek istiyor, biz ise onlara 'dur' diyoruz. Bu, kabul edilemez.

Melih Bey de İzmir Belediyesi Başkanı da diğer belediyelerin başkanları da faydalı işler yapmak istemektedir. Ama bir gelip çalışmak isteyen bir de istirahat etmek isteyen başkanlar var. Melih Bey, istirahat etmeyi seçmediği için eleştiriliyor herhalde.''

TSK önergesi tartışmaya neden oldu
CHP'li komisyon üyelerince verilen ''Türk Silahlı Kuvvetlerince (TSK), Milli Savunma Bakanlığına (MSB) tahsisli ve tahsissiz kullanılan yerlerin MSB'nin muvafakatı alınmadan kentsel dönüşüm ve gelişim proje alanı olarak ilan edilmemesini'' öngören önerge tartışmaya neden oldu.

Önergeye destek veren BDP'li Yaman, TSK'nın Ankara içinde birçok yerinin olduğunu belirterek, teklifin bu haliyle geçmesiyle, bu yerlerin kentsel dönüşüm kapsamına alınma tehlikesi olduğunu ifade etti.

MSB temsilcisi Hakim Yarbay Fikret Eres de askeri alanların, ülkenin güvenliği ve savunması ile ilgili olan cephanelikler, askeri eğitim alanları ve havaalanlarını kapsadığını belirtti. Bu yerlerin ayrı bir önemi olduğunu anlatan Yarbay Eres, bu yerler veya yakınlarında kentsel dönüşüm alanları yapılmak istenmesi halinde, MSB ile görüşülmesinin zorunluluk olduğunu ve bunun da kamu yararı taşıdığını bildirdi.

AK Parti'li Kıyıklık ise hiçbir belediyenin, cephaneliği kentsel dönüşüm alanı ilan etmeyeceğini söyleyerek, ''15 yıl İstanbul'da belediye başkanlığı yaptım, bu sorun yüzünden bir kavşağı yapamadım'' dedi.

''AK Parti'li vekil önergesini geri çekti"
CHP Mersin Milletvekili Ali Oksal da AK Parti Hatay Milletvekili Abdülhadi Kahya'nın kendileriyle aynı doğrultuda önerge verdiğini, ancak Başkan Akbulut'un verdiği 5 dakikalık aradan sonra önergesini geri çektiğini söyledi. Oksal, ''Sayın vekil, yanımıza gelip önergelerinin aynı mahiyette olduğunu ve birlikte verebileceklerini söyledi. Ancak arada ne oldu da önerge geri çekildi?'' diye sordu.

MSB temsilcisi Erkan Altun, askeri bölgeler ve cephaneliklerin 400 metre yakınına kadar olan bölümde de vatandaşların arsalarının olabileceğini ifade ederek, ''Bu yerler için de kentsel dönüşüm alanı ilan etme tehlikesi var. Bu yüzden önerge kabul edilmeli'' dedi.

Müzakerelerin ardından önerge reddedildi.

Teklif
Teklife göre, belediyeler; konut, sanayi, ticaret alanları, teknoloji parkları, kamu hizmeti alanlarında rekreasyon ve sosyal donatı alanları oluşturmak, eskiyen kent kısımlarını yeniden inşa ve restore etmek, kentin tarihi ve kültürel dokusunu korumak veya deprem riskine karşı tedbirler almak amacıyla, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri uygulayabilecek.

Kentsel dönüşüm ve gelişim proje alanı olarak ilan edilecek alanın; üzerinde yapı olan veya olmayan, imarlı veya imarsız alanlar olması, alanın büyüklüğünün en az 5 en çok 500 hektar arasında olması hususlarının takdiri belediye meclisinin yetkisinde olacak.

Büyükşehir belediye ve mücavir alan sınırları içinde kentsel dönüşüm ve gelişim projesi alanı ilan etmeye büyükşehir belediyeleri yetkili olacak; büyükşehir belediye meclisince uygun görülmesi halinde ilçe belediyeleri de kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri yapabilecek.

Kentsel dönüşüm alanlarında bulunan yapıların boşaltılması, yıkımı ve kamulaştırılmasında anlaşmak gerekecek. Bu alanlar kapsamında bulunan konut sahipleri ve belediye tarafından açılacak davalar mahkemelerde öncelikle görüşülecek ve karara bağlanacak. Bu alanlarda yer alan eğitim ve sağlık alanları hariç, kamuya ait gayrimenkuller harca esas değer üzerinden belediyelere devredilecek.

Kentsel dönüşüm alanlarındaki gayri menkul sahiplerine anlaşma olması halinde, bu alanlarda hakları verilecek. Ancak İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler Kanunu kapsamına girmeyen gecekondu sahiplerine, enkaz ve ağaç bedelleri verilecek veya kentsel dönüşüm alanı dışında arsa veya konut satışı yapılabilecek. Bu kişilere, TOKİ ile işbirliği yapılarak konut da satılabilecek.

Bu alanlarda, belediyelere ait gayrimenkuller ile kamulaştırılan konutlar üzerindeki inşaatlar, belediyeler tarafından yapılacak veya yaptırılacak. Belediye ile anlaşma yapmayan veya belediyece kamulaştırılmasına gerek duyulmayan gayrimenkullerin sahiplerinden proje alanında kendilerine ayrı ada ve parselde imar hakkı verilmemiş olanlar, kamulaştırmasız el atma davası açabilecek.

Teklif, düzenleme yürürlüğe girmeden önce açılmış ve henüz karara bağlanmamış davalarda da bu hükümlerin uygulanmasını öngörüyor.

İstanbul'a Vurulan Darbeler

2010-06-04T04:57:00.000-07:00

İstanbul öyle bir şehir ki herkesin bu şehirde bırakmak istediği izler var. Her dönemin yöneticilerinin bu kente kattığı yara(r)lar halen daha etkisini sürdürüyor. Bu ülkeyi yöneten herkes İstanbul'a iyi ya da kötü birşey bırakmak istemiyor mu? Yeter ki birşeyi bırakıp, gitsin bu kente... Halen daha bu durumun devam ettiğini görmek mümkün. Yerel yönetimlerin yok sayıldığı, merkezden gelen kararlarla seneledir şekillenen bir İstanbul var.
İstanbul'un, Cumhuriyet'in ilanı ile birlikte planlı bir gelişim ile büyümesi, modern ve çağdaş bir vizyona sahip olması amaçlanmıştı. Henry Prost gibi yurtdışından gelen mimarlar ile kente radikal değişimler öngörülmüştü. Bu değişimler, sonraki dönemlerde de devletin başına geçenlerin kararları ile de devam etmişti. İstanbul'a Cumhuriyet Dönemi'nden sonra radikal kararlar ile önemli izler bırakanlardan biri de, 1950 - 1960 döneminde başbakanlık yapmış olan ve 1961'de siyasi görüşleri nedeni ile idam edilen Ali Adnan Menderes'ti.

O dönemde İstanbul'u büyük bir inşaat alanına çeviren "Menderes İmar Operasyonları" 1956 yılında başladı. Bu dönemde yapılan planlama çalışmalarına ve Menderes'in İstanbul'a bıraktığı izlere biraz ışık tutalım.
O dönemin genel konjektörü, ithal ikameci sanayileşmenin gelişimini öngörmüştü. Hükümetin aldığı ekonomik kararlarla, özel girişimin "doğal" eğilimlere biçimlenmesi hedeflenmişti. İthal ikameci sanayinin de İstanbul merkezli olarak gelişimi, kentin cazibesini daha da arttırmış, ülkedeki ekonomik açıdan oluşacak bölgesel eşitsizliği tetiklemişti.
İstanbul, her dönemde insanlar için bir cazibe merkezi olmuştu. İlk göç dalgasıyla gelenler, Haliç çevresiyle sur dışındaki sanayi kuruluşlarının çevresinde yerleşmiş, Kâğıthane ve Zeytinburnu'nda, ilk gecekondu mahallelerinin çekirdekleri oluşmuştu. 1951'de kentin tümündeki gecekondu sayısı 8.500 iken, 1957'de yalnızca Zeytinburnu 26 bin konutta 60 bin kişinin yaşadığı bir gecekondu mahallesi haline gelmişti. Nüfusu hızla artan Zeytinburnu, 1957'de ilçe statüsüne kavuşmuştu. Anadolu yakasında da Ankara Asfaltı (E5 Karayolu ) üzerindeki sanayi kuruluşları çevresinde gecekondulaşma başlamıştı.
İkinci büyük gecekondu mahallesi ise ilk kez 1950'lerde Bulgaristan ve Yugoslavya'dan gelen göçmenlerin yerleştirilmesiyle oluşan Taşlıtarla'da ortaya çıkmıştı. Taşlıtarla, daha sonra Anadolu'dan gelen göç akınlarıyla da büyüdü.
1950'lerin üçüncü büyük gecekondu alanı ise Kağıthane çevresinde gelişmiş, yeni sanayi alanları açılması ile Halkalı, Maltepe gibi denetim dışı alanların parsellenerek gecekondulaşmasına neden olmuştu. Daha sonra da çıkan af yasaları ile bu alanlar yasal bir boyut kazandı.

Eminönü Meydanı'nın Yıkımlardan Sonraki Hali, Kaynak: Güzelleşen İstanbul, XX. Yıl

Kent, doğu ve batı yönünde hızla gelişirken, ekonomi de yaşanan olumsuzluklar karşısında, İstanbul bunları örtmeye yarayacak kurtarıcı bir araç olarak görülmüştü. Bu nedenle, Menderes fiili bir şekilde İstanbul'daki imar operasyonlarını üstlenmişti. 1956 yılında tam olarak başlayan bu operasyonların amacı 3 temel fikir üzerine oturtulmuştu. Bunlardan birincisi kent içi trafiği rahatlatmak, ikincisi meydanların ve camilerin çevrelerinin açılması, üçüncüsü de camilerin ve dini yapıların restorasyonunun yapılmasıydı.

Atatürk Bulvarı

Barbaros Bulvarı

Bayrampaşa'ya 100.000 Kişilik Stadyum Yapılması için Yıkılan Sur Duvarları

Bunların ilk yansımalarını, Edirne-İstanbul karayolunun Topkapı girişinin düzenlenmesi, Yeşilköy'e kadar 50 m genişliğinde bir yol yapılması, Millet Caddesi, Ordu Caddesi, Vatan Caddesi, Londra Asfaltı, Barbaros Bulvarı, Zincirlikuyu Asfaltı, Hacıosman Bayırı, Bağdat Caddesi'nin açılması, Sirkeci-Florya sahil yolunun açılması, Saraçhane'de İstanbul Belediye Binası'nın yapılması, Bayrampaşa'ya 100.000 kişilik stadyum yapılması, Tophane- Dolmabahçe yolunun genişletilmesi, Salıpazarı'nda rıhtım ve antrepoların kurulması gibi 1950'lerde İstanbul'un görünümünü değiştiren başlıca uygulamalar olarak görmekteyiz.

Millet Caddesi'nin Genişletilmesi İçin Gerçekleşen Yıkımlar

Ordu Caddesi'nin Genişletilmesi İçin Gerçekleşen Yıkımlar
Tüm bunlar yapılırken, kentin tarihi envanterinden büyük kayıplar verilmişti. Tarihi yapılar, 30 ve 50'şer metre genişliğindeki yolları açmak için yıkılmış, bazı meydanlar yollara dönüşerek yayaların mekanları arabalara bırakılmıştı. Bu dönemde artan araç sayısı ile kent içi ulaşımın motorlu araçlara yönlendirilmesi süreci başlamıştı aslında. Metro sistemini, "yerin altına yatırılan boşa para" olarak gören Menderes'in, trafik sorununa çözümü o dönemler için yeterli görülse de, zamanla işlevselliğini yitirmişti. Çünkü nüfus hızla artıyordu. Sanayileşmenin hız kazanması gecekondulaşmayı da etkilemiş, 1960 - 65 yılında Türkiye'deki iç göçün %22'si İstanbul'a yönelik gerçekleşirken, 1962'de 78.000 olan gecekondu sayısı, 10 yıl sonra 195.000'e çıkmıştı.

O Dönemde İstanbul'daki Müdahaleler Hakkındaki Yorumlar

Menderes Dönemi'nde yapılan tüm bu imar operasyonları, İstanbul'a damgasını vurmuştu. O dönemde İstanbul hakkında çıkan yazılar ve kitaplar, dönemin müdahalelerini büyük bir ihtişamla anlatıyor ve İstanbul'un güzelleştiğini az da olsa eleştirel bir yaklaşımla sunuyordu.
19. yy.'da III. Napolyon'un Haussmann'a yaptırmış olduğu büyük çaptaki operasyon sonucunda Paris'i şekillendirdiği gibi, Adnan Menderes de 20. yüzyılın ortalarında İstanbul'u çağdaşlaştırmak için harekete geçmişti, ama tarihi değerlerimizi hiçe sayarak... Bunun için mimar ya da şehir plancılarına çok da gerek yoktu aslında. Mühendisler ile yollar genişletildi, mütehaitlerle de yeniden yapılandırıldı. Şimdileri İstanbul'un trafiğine bu yollar bile yetmezken, bu müdahaleler de yapılmasaydı durum ne olurdu bilinmez. Belki de daha erken bir dönemde metro sistemine yönelik inşaatlara başlanırdı, kim bilir...
Şimdileri de benzer bir tablo yok mu dersiniz? Yine "merkez"den gelen kararlarla İstanbul'a bir iz bırakılmak istenmiyor mu? Onca meslek gruplarının ve insanların karşı çıkmalarına rağmen yapılmak istenen 3. Köprü de bu durumun resmini ortaya koymuyor mu? Ama şunu da unutmamak gerek: Bu iz eğer gerçekleşirse, hiçbir dönemde yapılan müdahaleler ile karşılaştırılamayacak kadar İstanbul'a çok zarar verecek. Boşa dememişler "Gelen, gideni aratır," diye.

Kaynaklar:
Güzelsoy, S., "İstanbul Kent Merkezinin Dönüşümü: Gelişme ve Planlama İkilemi", Yüksek Lisans Tezi, 2008.

Gülersoy, Ç., "İstanbul'un Geçirdiği Aşamalar", TMH, Sayı: 413 - 2001/3.

1/100.000 Ölçekli İstanbul Çevre Düzeni Plan Raporu, 2009.

Fotoğrafların Kaynakları: Güzelleşen İstanbul, XX. Yıl

http://www.arkitera.com/h53810-istanbula-vurulan-darbeler.html

Türkiye'nin tanımsız çağdaş mimarlığı

2010-06-04T02:11:00.001-07:00

Gökhan Karakuş, son durağı Brüksel olan 7 Tepe 7 Mimar Sergisi ve bu bağlamda Türkiye'deki çağdaş mimarlık üzerine düşüncelerini aktardı.

Türkiye'deki çağdaş mimarlık örneklerinin yurtdışında çok iyi bilinmediğini söylemek haksızlık olmaz. Buna ilaveten Türkiye çağdaş mimarlığının yurtdışında tanınmak adına çok fazla enerji sarf ettiğini de söyleyemeyiz. Türkiye'de çalışan çoğu mimar, burada çalışmaktan ve bunun bu şekilde kalmasından oldukça memnun.

Han Tümertekin, Emre Arolat ve Tabanlıoğlu Mimarlık gibi göz önünde olan birkaç örnek dışında dünya çapında Türkiyeli mimarlardan çok az bahsediliyor. Küresel ortamda Türkiye çağdaş mimarlığı gözle görülür bir etkide bulunmuş değil.

Bu durumun sebepleri hem pratik hem de stratejik. Türkiye'deki birçok mimarlık ofisinin, özellikle son 15 yıldaki inşaat patlamasının da etkisiyle, kendilerini meşgul edecek yeteri kadar projeye sahip olduğu görülüyor. Azerbaycan, Türkmenistan ve Kazakistan gibi birkaç Orta Asya ülkesinin ötesinde, Türkiye'nin, mimarlığının, estetiğinin ve ekonomisinin, herhangi bir küresel iş alanından daha fazla ilişkide olduğu uluslararası bir pazar yok. Dil bariyeri büyük bir ayak bağı. Türkiye'nin komşuları farklı dilleri konuşurken, ülkenin çağdaş mimarlarının çoğunun dil konusunda zayıf olduğuna dair bir gerçeklik var. Son ve muhtemelen en can alıcı olan ise Türkiye'deki mimarlığın dünyaya kendini çok az anlattığına dair olan basit gerçeklik.

Bu sonuncusu muhtemelen en fazla problem yaratan konu: Türkiye'deki çağdaş mimarlığın kökeni tanımsız ve belirsiz. Son 30 yılda Türkiye'de mimarlık neyi temsil ediyor? Neye dayanıyor? Değerleri neler? Türkiye'deki çağdaş mimarlığın küresel bir diyaloğa açılmasının anlamı ne? Bunlar Türkiye'nin mimarları, mimarlık okulları ve yayıncıları tarafından çok az ele alınan sorular. Türkiye'deki çağdaş mimarlık tam olarak tanımlanabilmiş değil; belirsiz modernizm kavramlarıyla gayrimenkul gelişim dünyasının talepleri ve çok daha tutucu, tarihi geçmişe yüzeysel referanslar (Yeni-Osmanlıcılık) arasında bir yerde konumlanıyor.

Genelinde, Türkiye'de mimarlığa hala Batı perspektifinden bakılıyor. Türkiye'de mevcut olana bakarak çağdaş mimarlığın değerlerini dünyaya tanımlamak yerine, Türkiye'nin mimarlık ortamı hala 300 yıllık bir Batı takıntısına devam ediyor. Türkiye'deki mimarlık üzerine sergiler ve konferanslarda yerel içeriğin, önde gelen Batılı mimarlara yer verilmek adına arka planda tutulduğunu görüyoruz. Bu mimarlar, genellikle genç mimarlar ve mimarlık öğrencilerinden oluşan şaşkın seyirciler için ortaya konan kısa, öz ve şovumsu, gösterişli konferanslar için getiriliyor. Bu konferanslar yerel mimarlıkla çok az bağlantısı olan Batılı işleri ve kentleri ele alan sergiler tarafından destekleniyor. Bu ithal mimarlık üzerine yoğunlaşan odak nihayetinde Türkiye'deki mimari malzemenin çok cılız görünmesine sebep oluyor.

Bu dengesizliğin oluştuğu noktada, Süha Özkan ve World Architecture Community organizasyonunun İstanbul'u mekan edinerek küresel mimarlık üzerine konuşmaya çalışması ilgi çekici. Bu çabayla, Özkan 2008 yılında Torino'da gerçekleştirilen UIA toplantısında "Turkish Architecture Now: 7 Architects from 7 Hills" adlı bir sergi düzenledi. Bu sergi, Emre Arolat, Can Çinici, Mehmet Kütükçüoğlu, Şevki Pekin, Nevzat Sayın, Melkan - Murat Tabanlıoğlu ve Han Tümertekin'in işlerinden oluşuyor. Bu grup, son 10-20 yıl içerisinde önemli yapılara imza atan mimarlardan bir örnek oluşturmak adına Suha Özkan tarafından seçildi. Bu mimarların bu sergi için seçilmesi kritik ve tartışmaya açık bir karar, diğer yandan gelişim için ne türden bir mimariye bakılacağı ve ne türden bir mimarinin model olarak ele alınacağı analizine yönelik ilk çaba olması açısından önemli. Sergi organizasyonu, anlamlı bir yolla mimarlığın bağımsızca değerlendirilmesi konusunda bir etki yarattı ki bu daha önce yapılmamıştı. Neden bu belirli mimarların seçildiğine dair detaylı bir açıklamanın yokluğu hissedilmiş olsa da Torino'daki sergi, sergi kataloğu ve konferanslar Türkiye'deki çağdaş mimarlık ekseninde yer alan genel temaları ortaya serdi.

Sergi daha sonra Frankfurt'a, Almanya Mimarlık Merkezi'ne, ardından Cakarta Mimarlık Trienali için Cakarta, Endonezya'ya taşındı. Serginin şu an bulunduğu son adresi ise İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından Brüksel'de açılan İstanbul Merkezi. Brüksel'deki serginin finansmanı, Shüco, MOB, Kone, YEM ve Autodesk gibi Türkiye'nin yapı sektörü firmalarının da desteğiyle İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti tarafından karşılandı. Türkiye dışında çağdaş mimarlığa devlet ve özel sektör desteğinin birlikteliği de bir ilk.

Brüksel'de Nisan sonuna kadar sürecek olan sergi, mimarların kendileri tarafından hazırlanan çizimler, planlar, videolar ve görseller sunuyor. Sergideki işler, bu mimarların işlerini takip edenler için tanındık gelecektir. Tabanlıoğlu, Arolat, Çinici, Teğet ve Pekin son 20 yılda gerçekleştirdikleri projelerden örnekler sunarken, Tümertekin ve Sayın sadece Ege sahillerindeki inşa edilmiş işlerini sergilediler.

Bu son grupta, Tümertekin'in, Ayvacık'taki Ağa Han ödüllü projesi B2 Evi ve Sayın'ın uzun dönemde inşa edilen okul projesi; kendi ve reklam yöneticisi Emre Senan için tasarladığı İzmir, Dikili'deki Yahşibey Köyü'nün geleneksel dokusu içinde yer alan konut projeleri, çağdaş Türkiye mimarlığında yerel yapı tekniklerinin önemini göstermiş oldu. Ekolojik hassasiyete sahip bu bölgeselci anlayış, 21. yüzyılda Kenneth Frampton ve diğerlerinin Eleştirel Bölgeselcilik'i tanımlama çabalarına rağmen, bölgeselcilikle ilişkili olan ikinci derece mimarlığın 20. yüzyılda lekelenmiş adından kurtulmaya çalıştı. Tümertekin ve Sayın'ın taş ve betonla gerçekleştirdikleri oldukça arkitektonik işler, Türkiye'nin ilk yerel ve modernin eşit şartlarda oluşturduğu sentezlerinden biri olan el yapımı modernizm olarak da adlandırılabilen bir çizgiyi temsil ediyor.

Bu sergi aynı zamanda, Türkiye'deki mimari örneklerde, basit ama oldukça dinamik ortogonal geometrileri de vurguluyor. Örneğin, Pekin'in alın ve duvara dair vurgusu işlerinde görülebiliyor ve yıllar içinde aynı yaklaşımı izlemiş olan mimarlar tarafından geliştirilmiş tasarım estetiğini bir adım öteye götürüyor. 1985'te Bodrum'da inşa edilen Yazlık Ev projesinden 2005'te Kocaeli'ndeki Dört Ev projesine, Pekin'in mevcut yapı tekniklerinin olanakları dahilinde çalışan basit ve açık mimarlık anlayışı, Türkiye'deki kısıtlı bütçeler, programsız, değişken işveren ihtiyaçlarıyla yürütülen mimarlık pratiğine dair önemli bir ölçüt. Sergiyi izleyenler aynı basit ama güçlü geometrilerin benzerini Çinici'nin 2002-2003 yıllarında Ankara'da inşa edilen Evliyagil Evleri'nde ve 2005-2007 yıllarında, Antalya'daki Yazlık Evi'nde görebilir. Yine basit bir biçim olan kutuyla çalışan Teğet, 2000'lerin ortasında Belek ve Bodrum'daki Novron evlerinde bu biçimi detaylı bir morfolojiye temel oluşturmak adına kullandı. Bu alın, duvar ve kutuyu kullanan mimarlığın basitliği ve nesnel gücü, 1990'lardan 2000'lere kadar gözle görülür bir biçimde belirli bir olgunluğa ulaştı.

Serginin en büyük iki ofisi olan Arolat ve Tabanlıoğlu, çalışmalarından bir seçki sunmayı tercih etti. Bu iki ofisin büyüklüğü göz önüne alındığında, mimarlık açısından hangi yöne gittiklerini kestirmek zor. Arolat basit ortogonal mimarlığa eğilim gösterirken ki bunu da en iyi Dalaman Havaalanı projesinde gerçekleştirdi, aynı zamanda Antalya'daki Minicity'nin çıplak betonlarında ve İstanbul, Maslak'taki inşa edilmemiş Bijoux Kulesi'nde arkitektonik temsile olan ilgisini gösteriyor. Belki de Arolat'ın sergideki işleri içinden en ilginç olanı yeni tasarladığı Kağıthane Ofispark projesi. Bu, Türkiye'de formel bir mimari pratiğin, gecekondunun enformel kentsel morfolojisini çağdaş bir mimarlık üretmek için kullandığı ilk proje. Türkiye'nin başını çektiği bu düşünme biçiminin dünya çapında popülerlik kazanıyor olduğunu, MVRDV'nin Liuzhou, Çin'deki Long Tan Park'ının ve Teddy Cruz'un Tijuana, Meksika'daki gecekondulardan esinlenen konutlarının bu düşünme biçiminin önde gelen örnekleri olduğunu belirtmek gerek. Türkiye'nin en küresel mimarlık ofisi Tabanlıoğlu, birçok yerde projeler inşa ediyor olmaktan kaynaklanan zorluklara göğüs geriyor belli ki, bu da ofisin önceliğini zaten kendi geçmişinde de iyi yapıyor olduğu temiz ve düzenli modernist mimarlık haricinde herhangi bir mimari vizyon geliştirmektense bu büyük operasyonun yönetilmesine yönlendirmiş gibi görünüyor.

Her ne kadar tam bir araştırma ve detaylı bir küratöryel açıklama sunmuyor olsa da sergi, böylesi fikirlerin daha geniş halk kitlelerine ulaştırılmasındaki ilk girişim olarak önemli bir başarı olarak düşünülmeli. Bugün serginin Brüksel'deki varlığı, ya da Torino, Frankfurt ve Cakarta gibi çok farklı yerlerde bulunmuş olması küresel izleyicinin Türkiye'deki çağdaş mimarlığa gösterdiği ilgiyi yansıtıyor. Bu ilgiyi karşılamak için Türkiye'deki çağdaş mimarlığın zengin olanaklarını gözler önüne sererek küresel diyaloğa katkıda bulunan sergiler, yayınlar ve konferanslar düzenleme işi yerel mimarlık camiasına düşüyor.

Çok proje, az soru

2010-06-04T02:10:00.003-07:00

6 Nisan'da Kayseri'de gerçekleştirilen Cami Mimarisi Üzerine Fikir Yarışması Kolokyumu, raporların ulaştırılmamış olması nedeniyle az soruyla kısa sürdü.

Cami Mimarisi Üzerine Fikir Yarışması Kolokyumu, yönetmelikler gereği yöneticisini sunarak başladı. Yarışmanın açılacağı duyumlarıyla birlikte başlayan "Bir tip proje mi aranıyor?" tartışmasının taraflarından Mimarlar Odası Genel Merkez'de görevli Aysel Çetinsoy'un yönetiminde kolokyum başladı. Çetinsoy, endişelerin şartnamenin oluşturulmasıyla azaldığını ve sonuçlarla da iyice ortadan kalktığını vurguladı. Ardından, şartnamenin esnek ve üretmeye açık yapısının katılımcı sayısının (250 proje) katkıda bulunduğunu belirten jüri başkanı Zekai Görgülü, altı ödülün jüriye az geldiğini, üç projeye de satın alma ödülü vermek istediklerini, ancak şartnamede belirtilmemiş olduğu için bunu gerçekleştiremediklerini söyledi. Bu yarışmanın cami mimarisi konusunda bir kırılma yaratacağını öngördüğünü belirttikten sonra salona döndü. İlk sözü yarışmacılardan biri olan Mehmet Kasap aldı ve ellerinde raporlarının olmadığını, dolayısıyla söylenecek ya da sorulacak bir şey de olmadığını belirtti. Kürşat Açıkgöz ise cami ve konut alanlarını uzun süredir mimarların terk etmiş olmasından dem vurarak yarışmanın önemini vurguladı. Açıkgöz, yarışma sergisinde Türkiye'deki tüm farklı mimari eğilimlerin izlenebiliyor olduğunu söyledi. Sözü alan jüri üyesi Nevzat Sayın, bu yarışma sonrasından olabilecek en kötü şeyin yarışma kitabının bir katalog gibi görülüp içinden seçilen herhangi bir projenin herhangi bir yere inşa edilmesi olacağını belirtti. Hedefin bugün bir caminin nasıl olabileceğine dair bir fikir üretilmesi olduğunu, cami konusunun sahipsiz kaldığını söyledi.

Kolokyum kısa ve az soruyla tamamlandı. Bunda raporların açıklanmamış olmasının payı büyüktü. Kolokyum esnasında hangi projenin hangi ekibe ait olduğunun anlaşılmaması bir yana sergide de sadece ödül kazanan projeler üzerinde ödül kazanmış olduğunun belirtilmiş olması da kolokyumun kısa sürmesinde rol almış olabilir. Diğer yandan ödül alanların genç ekipler olması yarışmaların eşitlikçi yapısını bir kez daha hatırlattı. Erciyes Üniversitesi'nden yeni mezun bir ekibin ödül aldığı sırada salondan kopan alkış yarışmanın Kayseri'de yarattığı hareketlenmeyi de ortaya koydu.

Projeler gezildiğinde belirtildiği gibi Türkiye'deki güncel mimari eğilimler çok net okunuyordu. Benim açımdan üç farklı türden öneri vardı: Birincisi camiye bir kült mekan olarak yaklaşıp o kültü korumaya çalışırken yeniyi üretemeyen, yüzyıllardır var olan cami tipolojisine ufak müdahaleler öneren, tipolojiyi anlamaktansa onu izleyen, dolayısıyla eskinin taklidi olan projelerdi ve hemen hepsi birinci elemede elenmişti. İkincisi dijital araçları kullanan ama o araçlarla ne yapmak istediğini tam olarak kestiremeyenlerdi. Üçüncüsüyse camiye daha sakin bir mekan arayışının uzantısı olarak bakan projelerdeki yaklaşımdı. Yeniyi yalınlıkta arayan, ibadet mekanında bu yalınlığı nasıl yakalayabileceğini arayan projeler, ödül verilen ya da son elemeye kadar gelen projeleri de tarifliyordu.

Meslektaşlarından Sinan'a

2010-06-04T02:10:00.001-07:00

Mimarlar Odası Kayseri Şube Başkanı Hakan Mahiroğlu, Mimar Sinan'ın doğum yeri olan Kayseri'de düzenlenen Sinan Günlerinin Gelişimini Yeni Mimar'a anlattı.

Mimarlar Odası Kayseri Şubesi olarak şubedeki yönetim kurulu değiştiğinden beri, son dört yıldır, Sinan'ı farklı bir şekilde anmak adına çalışmalar yürütüyoruz. Biz Kayserili mimarlar olarak Sinan'ın hem hemşehrisi, hem de meslektaşı olarak farklı bir sorumluluk taşıdığımıza inanıyoruz. Bu konunun gerçekten önemli olduğu ve biz Kayserililer olarak bizlere farklı bir görev düştüğü genel bir kanı haline gelince, Kayseri Valisi de bir çağrıda bulunarak destek olunması gerektiğini ifade etti. Bu çağrı Büyükşehir Belediyesi tarafından bir karşılık buldu ve birlikte hareket ederek bu etkinlikleri düzenlemeye başladık. Bireysel anlamda fakülteden, farklı ortamlardan destek aldık, ancak kurumsal olarak bu etkinlikler Kayseri Büyükşehir Belediyesi ve Mimarlar Odası Kayseri Şubesi tarafından gerçekleştirilmiş oldu. İlk denemeler bundan dört yıl önce, ufak çaplı bir afiş yarışması açmak, bir iki katkıcıyla panel düzenlemek suretiyle başladı. İşin içine yerel yöneticiler ve valiliğin desteği girince formatı daha da genişletebildik. Bir süre tek başımıza kaldık, yurtdışından akademisyenlerin de katkısıyla, sonunda 2009'da Sinan İmgesi adı altında kitaplaştırılan bir sempozyum gerçekleştirdik. Bu yıl çalışmalara ilk olarak Mimarlar Odası Kayseri Şubesi bünyesinde kurduğumuz Sinan Komisyonu başladı. Bu çalışmalara başladığımızda, Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Özhaseki'yle gerçekleştirdiğimiz görüşmelerde, geçmiş yıllara bakarak, "Farklı ne yapabiliriz?" sorusuna yanıt ararken "Bir cami yarışması olabilir mi?" diye bir öneri geldi.

Kendi aramızda bu yarışma fikrini değerlendirdik. Bir parsele bağlı kalmaktansa, fikir projesi olarak yerden bağımsız olarak düşündük. Parsele bağlı olmanın da sakıncaları var. "İnsanlar hayal ettikleri yerde nasıl bir cami düşünüyor?" sorusu fikir projesi olarak değerlendirildiğinde de konuyla çok iyi örtüştü. Netice itibariyle bu yarışma da çalışmanın içine girmiş oldu.

Bir taraftan komite cami yarışması üzerine çalışmaları sürdürürken, öte yandan Sinan ve Çağı konulu sempozyumun çalışmalarına devam edildi. Bunların paralelinde de sempozyum için bir afiş yarışması açıldı ve sonuçlandı, ardından ise 6 Nisan 2010'da Cami Mimarisi üzerine Fikir Yarışması kolokyumu yapıldı.

Yıllardır bu konu üzerinde çok yazıldı, çizildi. Ama kimse elini taşın altına koymadı; bizse yerel yönetimle birlikte bunu gerçekleştirebildik. Garip bir şekilde bu fikre karşı çıkanlar oldu. Bu işin ilerde tipleşmeye gideceğine, buradan çıkan sonuçların prototip haline geleceğine ve kullanılacağına dair kaygılar taşındı. Ama biz bu kaygıları gidermeyi jüriye bırakmayı tercih ettik. Jürinin hazırlayacağı şartnamenin bu olasılıkları bertaraf edeceğine dair bir görüş bildirdik, kararlı bir duruş sergiledik ve sonuçta yarışma ortaya çıktı. Gelinen nokta, Zekai Görgülü'nün kolokyumda belirttiği gibi bir kırılma noktası. Cami mimarisi konusunda yeni bir yorum olması gerekliliğine dair bir ortak görüş herkes tarafından ortaya konulmuş oldu. Aldığımız bir habere göre, Diyanet İşleri Başkanlığı'ndan üst düzey yöneticilerinden bir ekip sergiyi gezerek, sonuçları yerinde görmek istediklerini bildirmişler. Bu yarışma, başlamış olduğundan daha da farklı açılımlar sağlayacak. Bunun Kayseri'de gerçekleştirilmiş olmasının da farklı sonuçları oldu.

Artık geçmişte yapılan hataların yapılmamasını, yinelenmemesini dileyerek önümüzdeki camilerin daha nitelikli bir şekilde ortaya konmasının sağlamasını umarak süreci tamamlamış olduk. Ödül kazanan projelerin bir ya da birkaç tanesinin uygulanmasının düşünülmesiyle bu süreç daha farklı ilerleyebilir. Tabii ki bu yarışma uygulanması için açılmadı, bu tehlikeli bir söylem olabilirdi ancak ödül verilen projelere bakılırsa biraz daha iyi anlaşılabilir. Örneğin, bir proje sokak ortamında caminin nasıl olabildiğine kafa yorarken, bir diğeri ise camiyi bir meydan olarak ele almış. Bir taraftan caminin ne olduğunu sorgulayan bir proje varken, diğer bir katılımcının kubbenin altında düşündüğü bir camide, kubbeyi bir caminin örtüsü olarak değil, bir bölümünün de ibadet için kullanılabildiği bir toplanma mekanı olarak düşündüğü bir proje var. Yarışmaya katılan projeler arasında, yalnız eşdeğer ödül alan projeler değil, ödül almayan projeler arasında da son derece yalın, plan kurgularına bakıldığında günün ihtiyaçlarını oldukça iyi karşılayabilen çözümler vardı. Çok farklı fikirler ve yarışmaya sadece fikir olarak gönderilmiş projeler vardı, ancak maalesef şartnameyi göz ardı edemedik ve bu projelere ödül veremedik. Cami konusundan da öte sadece mabed olarak bakıldığında da çok iyi fikirler vardı. Bu projelerin sahiplerini bu vesileyle tebrik etmek isterim. Onların basında ve mimari çevrelerde de takdir görmeleri gerektiğini düşünüyorum.

Sonuç olarak caminin yeni yorumuyla ilgili gelinen noktanın değerli ve tartışılmaya değer olduğunu düşünüyorum. Yıllardır bazı şeylerin yanlış yapılagelmiş olduğunun örnekleriyle ortaya konulabilmiş olması önemli. Kolokyum'da Nevzat Sayın'ın da altını çizdiği gibi mimarların çoğunluğu dini konulara hassas değil, hassas olanlar ise mimari alanda çok iyi sonuçlar veremiyor. Bu yarışmayla bu iki birbirinden ayrı duran kavramı birleştirmiş olduk.

Kolokyumun hemen ardından 8 - 11 Nisan arası gerçekleştirilen sempozyumda dokuz farklı ülkeden 14 yabancı, dokuz yerli öğretim görevlisi yer alıyor. Bilim Kurulu ciddi ve özverili bir çalışmayla kuruldu. Çok yoğun bir katılım oldu, ancak teknik sebeplerden dolayı bu sayının düşürülmesi gerekiyordu. Bildiri sunmak isteyen 60 bilim adamının bu sayıya düşürülmesi için yoğun bir çaba sarfedildi.

Afiş yarışmasının ise bizim için anlamı büyük. Asıl amaç iken bir anda sempozyumun küçük bir parçası haline geldi. Yaklaşık 100 yarışma başvurusu oldu, ödül töreni de sempozyum kapsamında gerçekleştiriliyor.

Umudumuz Sinan'ın memleketinde kendisine yakışır bir şekilde anılması. Bundan sonraki yıllar için çıta biraz daha yükselmiş oldu. Gelecek yıl için tartışmalar şimdiden başladı. Sinan şimdiye kadar bir tabu oldu, yaptıkları ya da yapmadıkları hiç tartışılmadı. Bütün bunlar üzerine bilim adamları tarafından araştırılan konular mevcut, bu ortamı sunmak ise bizim görevimiz oldu. Yurtdışında bu çalışmalar yapılmış ve takip edilmiş; oysa ki bugüne kadar Türkiye'ye taşınmadı. Mimar Sinan'ın dışarıdan nasıl göründüğünü de anlamak adına önemli bir sempozyum olacağını düşünüyorum.

Sinan Günleri web sitesi